Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pozostawił bez rozpoznania wniosek M.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, z uwagi na niewykonanie wezwania do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF. W terminie skarżąca wniosła od ww. zarządzenia sprzeciw. W związku z tym, że sprzeciw nie został podpisany własnoręcznie przez skarżącą, Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego tego pisma i podpisania sprzeciwu lub nadesłania podpisanego odpisu sprzeciwu. Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącej w dniu 18 marca 2015 r. Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podkreślić należy, że sprzeciw od postanowienia, czy zarządzenia wydanego przez referendarza sądowego jest pismem procesowym, a zatem powinien czynić zadość wszystkim wymaganiom stawianym takiemu pismu, w tym określonym w art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Zgodnie z art. 259 § 2 P.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie skarżąca, pomimo wezwania Sądu, nie uzupełniła braku podpisu pod wniesionym sprzeciwem, a zatem sprzeciw jako zwierający braki formalne podlega odrzuceniu.
Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.