Uzasadnienie
Decyzją z dnia 9 lutego 2000 r. (...) Starosta Powiatowy w Ś., powołując się na art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ oraz art. 104 Kpa, po rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia 27 stycznia 2000 r. zatwierdził projekt budowlany i wydał Danieli i Janowi R. pozwolenie na posadowienie zbiornika na gaz propan oraz na wykonanie przyłącza gazowego i wewnętrznej instalacji gazowej wraz z montażem pieca gazowego c.o., przewidzianych do realizacji w budynku mieszkalnym przy ulicy F. 139/1 w P., na działce nr 139/1, zgodnie z załączonym projektem budowlanym.
Organ I instancji podał, że na podstawie art. 107 Kpa odstępuje od uzasadnienia decyzji, ponieważ spełnia ona w całości żądania strony.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył skarżący Karol P. wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy i wywodząc, że montaż zbiornika gazu płynnego będzie zagrożeniem dla niego i jego domu. Podniósł ponadto, iż wcześniejsza budowa na działce Jana R. budynku mieszkalnego realizowana była z rażącym naruszeniem prawa budowlanego, w związku z czym decyzje wydawane w sprawie jego budowy były przez niego zaskarżane do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Decyzją z dnia 19 lipca 2000 r. (...) Wojewoda D., po rozpatrzeniu tego odwołania, na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż o miejscu i warunkach realizacji spornej inwestycji rozstrzyga decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W przedmiotowej sprawie decyzją z dnia 24 listopada 1999 r. (...) Wójt Gminy Ś. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla montażu zbiornika na gaz płynny wynikające z ustaleń miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia 30 grudnia 1999 r. utrzymało w mocy wyżej wymienioną decyzję Wójta Gminy Ś. Wojewoda podkreślił, że istotą decyzji o pozwoleniu na budowę jest wyłącznie rozstrzygnięcie kwestii technicznych związanych z obiektem budowlanym. Wskazał, iż przepis art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego wylicza, jakie dokumenty należy przedstawić administracji architektoniczno-budowlanej w celu otrzymania pozwolenia na budowę, a art. 35 powołanej ustawy określa zakres działania tego organu przy zatwierdzaniu projektu budowlanego i wydawaniu pozwolenia na budowę.
Organ II instancji stwierdził, że z brzmienia art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego jednoznacznie wynika, iż warunkiem wydania decyzji o pozwoleniu na budowę jest stwierdzenie zgodności projektu zagospodarowania działki z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, sprawdzenie kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Podał, że w niniejszej sprawie inwestor wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę załączając stosowne dokumenty. Wskazując na powyższe wywiódł, że skoro zostały spełnione wymagania określone w art. 35 ust. 1 i ust. 2 oraz w art. 32 ust. 4, to organ I instancji nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Wojewoda stwierdził, iż w tej sytuacji nie mógł wziąć pod uwagę jako okoliczności przemawiającej na rzecz strony, że zaskarżona decyzja narusza interes osób trzecich, gdyż inwestor spełnił warunki dotyczące ochrony tych interesów w rozumieniu przepisu art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego. Stwierdził ponadto, że inwestor spełnił wyżej wymienione warunki uzyskując zgodę swojego zamierzenia z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, do czego został zobligowany decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (...) z dnia 24 listopada 1999 r.
W ocenie organu odwoławczego przywołanie przez skarżącego faktu zaskarżenia decyzji związanych z budową domu inwestora do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie mogło mieć wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie dlatego, że na dzień podejmowania decyzji brak było podstaw do uznania, iż zachodzą okoliczności do uchylenia zaskarżonej decyzji z powodów wymienionych w art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego.
Wojewoda wywiódł, że ponieważ nie dopatrzył się naruszeń art. 5 Prawa budowlanego, a podstawa prawna rozstrzygnięcia w postaci art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy, na którą powołał się organ I instancji w zaskarżonej decyzji została prawidłowo przywołana, należało orzec jak wyżej.
Na powyższą decyzję Karol P. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarżący wniósł o unieważnienie zaskarżonej decyzji zarzucając, że nie można wydawać decyzji na przyłącze gazu do budynku, gdy budynek ten nie ma uregulowań prawnych. Wskazał, iż Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2000 r. II SA/Wr 1493/98 oraz wyrokiem II SA/Wr 1774/98 i wyrokiem II SA/Wr 1901/98 uchylił decyzje pozwalające na wznowienie samowolnej budowy domu dla Danieli i Jana R., a pomimo tych wyroków Jan R. roboty kontynuował i praktycznie już kończy wewnątrz. Wywiódł, iż zainstalowanie gazu płynnego do tak źle usytuowanego budynku obok jego domu zwiększa ryzyko pożarowe i jest zagrożeniem dla zdrowia i żyda. Zarzucił ponadto, że w budynku tym znajdują się aż trzy kominy i bardzo często dym i czad z tych kominów jest w ich w mieszkaniu, wskutek czego jego żona choruje.
Skarżący oświadczył, że cały czas są "ośmieszani i poniżani we własnym domu -bo tak bliska odległość nie spełnia warunków prawa do intymności - a wręcz przeciwnie - Jan R. zagląda do naszego jedynego na dole pokoju jak do klatki, a swoimi wyczynami obraża" jego żonę. Oświadczył też, iż są z żoną zastraszani, że zostaną zagazowani "jak króliki doświadczalne". Przedstawił następnie krytyczne uwagi pod adresem Jana R. i Wójta Gminy Ś. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał zaskarżoną decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu.
Organ II instancji wskazał, że wniosek złożono i podjęto decyzję, gdy nie było przeszkód formalnych uniemożliwiających realizację przedmiotowej decyzji. Wojewoda podkreślił, że nie był adresatem cytowanych w skardze wyroków NSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - Naczelny Sąd Administracyjny właściwy jest do badania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy /art. 22 cytowanej wyżej ustawy o NSA/.
W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia występują. Skarga zatem zasługiwała na uwzględnienie.
Podstawę materialnoprawną wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /w czasie wydawania zaskarżonej decyzji - Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm.; obecnie - Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./.
Stosownie do art. 3 pkt 1 lit. "a" tej ustawy obiektem budowlanym jest budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi.
W świetle powyższego przepisu obiekt budowlany stanowi jedną całość, składającą się z budynku wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Nie można więc rozpatrywać kwestii związanych z instalacjami i urządzeniami technicznymi w oderwaniu od budynku, którego instalacje i urządzenia te dotyczą. Biorąc pod uwagę fakt, że instalacje i urządzenia techniczne związane są z konkretnym budynkiem i nie mogą bez niego prawidłowo funkcjonować, należy dojść do wniosku, iż nie jest możliwe zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na wykonanie instalacji lub urządzeń technicznych, związanych z określonym budynkiem, jeżeli nie zatwierdzono projektu budowlanego dotyczącego samego budynku i nie udzielono pozwolenia na jego budowę.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2000 r. II SA/Wr 1901/98 uchylił decyzję Wojewody W. z dnia 7 września 1998 r. (...) oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie pozwolenia na wznowienie wstrzymanych robót budowlanych na działce nr 139/1 w P. przy ul. F. W motywach tego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazując, że zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30 tej ustawy, stwierdził, że decyzja o pozwoleniu na budowę wyżej wymienionego budynku nie była decyzją ostateczną i dlatego me było podstaw do wydania w trybie art. 51 Prawa budowlanego decyzji pozwalającej na wznowienie wstrzymanych robót budowlanych na przedmiotowej działce.
Podobne względy spowodowały uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokami również z dnia 13 kwietnia 2000 r. decyzję Wojewody W. z dnia 3 lipca 1998 r. nr 124/98 - sprawa II SA/Wr 1493/98 i z dnia 18 sierpnia 1998 r. (...) - sprawa II SA/Wr 1774/98 oraz poprzedzających je decyzji organu I instancji, wydanych w trybie art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego w przedmiocie wykonania określonych czynności w celu uzyskania pozwolenia na wznowienie uprzednio wstrzymanych robót budowlanych na działce nr 139/1 w P. przy ul. F. Z akt niniejszej sprawy nie wynika, czy i ewentualnie jak ostatecznie została zakończona sprawa dotycząca budynku mieszkalnego realizowanego na działce nr 139/1 w P. przy ul. F. Zauważyć jedynie wypada, że skarżący w toku prowadzonego w tej sprawie postępowania konsekwentnie twierdził, iż przedmiotowy budynek jest samowolą budowlaną, a inwestor - w szczególności w piśmie z dnia 24 lipca 2000 r. - podawał, że budowę domu realizował na podstawie decyzji ostatecznej Wojewody W. Przed wydaniem decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na posadowienie zbiornika na gaz płynny oraz na wykonanie przyłącza gazowego i wewnętrznej instalacji gazowej wraz z montażem pieca gazowego, przewidzianych do realizacji w budynku mieszkalnym przy ulicy F. w P., na działce nr 139/1, należało przede wszystkim wyjaśnić powyższą kwestię, to jest czy i ewentualnie jak została zakończona sprawa dotycząca przedmiotowego budynku mieszkalnego.
Takie bowiem roboty budowlane, jak posadowienie zbiornika na gaz płynny oraz wykonanie przyłącza gazowego i wewnętrznej instalacji gazowej wraz z montażem pieca gazowego, nie mogą być realizowane w budynku mieszkalnym będącym samowolą budowlaną.
Niewyjaśnienie tej istotną dla rozstrzygnięcia kwestii stanowi naruszenie przez organy obu instancji przepisów postępowania, a w szczególności art. 7 i art. 77 Kpa, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W tym stanie rzeczy - zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 oraz art. 55 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - orzeczono jak w sentencji wyroku.