Uzasadnienie
W dniu 3 czerwca 2014 r. (data prezentaty Sądu) uczestniczka postępowania E. P. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 240/14 referendarz sądowy oddalił powyższy wniosek E. P. o przyznanie prawa pomocy. Odpis postanowienia został przesłany pełnomocnikowi skarżącej K. P. – N. – A. N. w dniu 16 września 2014 r.
Pismem z dnia 23 września 2014 r. skarżąca K. P. – N. wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 14 sierpnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 252 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek.
Postępowanie dotyczące wniosku o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter incydentalny, bowiem rozpoznanie tego wniosku pozostaje bez wpływu na inne czynności procesowe podejmowane w sprawie. W związku z tym stronami takiego wpadkowego postępowania nie są strony postępowania "głównego", gdyż nie mają w nim interesu prawnego. Zatem stroną w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, jest osoba ubiegająca się o przyznanie jej takiego prawa, a sprawa toczy się pomiędzy tymże wnioskodawcą a rozpatrującym wniosek sądem administracyjnym.
Skoro zatem krąg stron w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy ograniczony jest tylko do podmiotu występującego z takim wnioskiem, to stwierdzić należy, że prawo do zaskarżania orzeczeń dotyczących prawa pomocy należałoby przyznać tylko tym osobom, które z wnioskiem o przyznanie tego prawa wystąpiły. Tym samym strona nie występująca z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie ma legitymacji do wniesienia zarówno sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie przyznania, bądź odmowy przyznania prawa pomocy, jak i do złożenia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza (wniesionego przez wnioskodawcę ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy) w tejże sprawie.
W niniejszej sprawie sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 14 sierpnia 2014 r. o odmowie przyznania E. P. prawa pomocy złożyła K. P. –N., do czego nie była uprawniona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał zatem, iż sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego został złożony przez osobę nieuprawnioną, a zatem na podstawie art. 259 § 1 w zw. z art. 252 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.