Uzasadnienie
III SAB/Łd 13/08
M. G. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie braku unieważnienia mapy ewidencji gruntów. W toku prowadzonego postępowania skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, przedkładając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W treści formularza, w części dotyczącej określenia zakresu żądanej pomocy, zakreślił "zwolnienie od kosztów sądowych" oraz "ustanowienie rzecznika patentowego".
W związku z powyższym sąd pouczył skarżącego, że w niniejszej sprawie – z uwagi na przedmiot sprawy (bezczynność w związku z brakiem unieważnienia mapy ewidencji gruntów) – nie może być ustanowiony rzecznik patentowy. Skarżący został wezwany do wypowiedzenia się, czy w tej sytuacji wnosi o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nie udzielił jednoznacznej odpowiedzi o zakres żądania prawa pomocy, do przekazanego pisma dołączył natomiast druk pełnomocnictwa dla adwokata S. K. Mając na uwadze powyższe sąd uznał, że wniosek skarżącego dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł jedynie zarzuty merytoryczne dotyczące rozpoznawanej sprawy. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika natomiast, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jedyne osiągane dochody stanowi renta w wysokości 640,53 zł. Skarżący nie posiada własnego domu ani mieszkania. Zaznaczył także, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Skarżący nie uzyskuje także żadnych dodatkowych dochodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 powoływanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej, ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek skarżącego sąd miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Przede wszystkim należy w związku z tym wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Skarżący, prowadzący samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymuje się jedynie z renty w wysokości 640,53 zł. Skarżący nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów wartościowych.
W ocenie Sądu, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącego.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
r.a.