Uzasadnienie
III SAB/Łd 13/08
W dniu 26 maja 2008 r., w toku postępowania sądowoadministracyjnego wszczętego na skutek skargi złożonej przez M. G. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie braku unieważnienia mapy ewidencji gruntów, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w osobie referendarza sądowego przyznał M. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Od powyższego postanowienia Sądu skarżący wniósł w terminie sprzeciw. W tej sytuacji, rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, Sąd zważył co następuje.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty w wysokości 640,53 zł. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, skarżący nie posiada własnego domu ani mieszkania. Zaznaczył także, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych. Odnośnie posiadanych przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3000 euro wskazał na "maszynopis pracy doktorskiej nt. "Numerische Simulation..." nie określając jednak precyzyjnie szacunkowej wartości przedmiotowego maszynopisu. Skarżący nie uzyskuje także żadnych dodatkowych dochodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Z przywołanego przepisu wynika, że skutecznie wniesiony sprzeciw skutkuje utratą mocy postanowienia referendarza sądowego z mocy prawa i obliguje sąd do ponownego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W rozpoznawanej sprawie sprzeciw M. G. został wniesiony prawnie skutecznie zatem ponownemu rozpoznaniu podlega wniosek o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy.
Stosownie do art. 243 § 1 powoływanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie M. G. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Rozważyć zatem należy, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W niniejszym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.). Przede wszystkim wskazać należy na osiągane przez skarżącego dochody na które składa się jedynie renta w wysokości 640,53 zł. Z oświadczenia skarżącego nie wynika także, aby osiągał on jakiekolwiek dodatkowe dochody, nie posiada również oszczędności. Niewątpliwie ponosi natomiast wydatki związane z bieżącym utrzymaniem.
W tej sytuacji, w ocenie sądu ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego i kosztów zastępstwa procesowego nie jest w praktyce możliwa do poniesienia przez skarżącego. Z tych też względów, mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.
R.A.