Uzasadnienie
Wojewoda O. decyzją z dnia 13 sierpnia 1996 r. utrzymał w mocy zakwestionowaną odwołaniem 9 osób z rodziny W. oraz Weroniki Ł. decyzję Prezydenta Miasta O. nakazującą w powołaniu na art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414/ rozbiórkę samowolne budowanej w 1995 r. przybudówki do istniejącego budynku mieszkalnego na działce przy ul. J.
67. Skargę na tę decyzję wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego Helena i Tadeusz W., Stefana W., Piotr i Agnieszka W., Paweł i Urszula W. oraz Ewa, Sławomir i Michał S. podnosząc, iż wykonana przybudówka /weranda/ została odtworzona w miejscu poprzednio istniejącej werandy, rozebranej w latach 60-tych.
Zdaniem skarżących na wykonanie /odtworzenia/ werandy nie było wymagane pozwolenie na budowę, a fakt przystąpienia do remontu zgłoszony został do właściwego organu piśmie i w ciągu miesiąca organ ten nie zgłosi sprzeciwu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414/ roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art.
30. Pojęcie "roboty budowlane" zdefiniowane zostało w art. 3 pkt 7 w ten sposób, że przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na montażu, modernizacji, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. W art. 3 pkt 6 określono, że przez budowę należy rozumieć wykonanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę oraz przebudowę obiektu budowlanego. W sprawie niesporne jest, że omawiana weranda istniała do lat 60-tych, kiedy to wskutek złego stanu technicznego została rozebrana. Wykonanie więc takiej samej werandy w 1995 r. stanowiło odbudowę /co także przyznaje skarżący/. Odbudowa rozebranej uprzednio części obiektu budowlanego nie została objęta wykazem zawartym w art. 29 ust. 1 Prawa budowlanego określającym roboty zwolnione od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Jest w sprawie niesporne, że inwestor nie uzyska pozwolenia na budowę /odbudowę/ werandy. Zgodnie z art. 48 Prawa budowlanego właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia bądź też pomimo wniesionego sprzeciwu przez właściwy organ. Nie znajduje oparcia w aktach sprawy twierdzenie skarżącego, że zgłosił organowi zamiar przystąpienia do robót i że organ nie zgłosił sprzeciwu w terminie określonym w art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego. Żadne z pism adresowanych przez inwestora do organu I instancji w 1995 r. nie odpowiadało wymogom "zgłoszenia" określanym w art. 30 ust. 1 /w brzmieniu obowiązującym w 1995 r./, natomiast organ I instancji w piśmie z dnia 20 czerwca 1995 r. /cztery miesiące przed przystąpieniem do odbudowy werandy/ adresowanym do inwestora wyjaśnił i poinformował inwestora, że na wykonanie zamierzonych robót wymagane jest pozwolenie na budowę.
W tych warunkach Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja organu I instancji nakazująca na podstawie art. 48 Prawa budowlanego rozbiórkę odbudowanej werandy - narusza prawo i dlatego - działając na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ skargę oddalił.