Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 grudnia 2014 r., sygn. akt IV SAB/Wa 244/14, odrzucił skargę M. S. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie udzielenia informacji.
Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z 29 grudnia 2014 r., odpis ww. orzeczenia wraz z pouczeniem o sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej doręczono Skarżącemu 20 stycznia 2015 r.
Skarżący pismem z 16 lutego 2015 r. złożył sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od ww. postanowienia, zarzucając Sądowi popieranie błędnego stanowiska organu administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej zwanej "P.p.s.a") wojewódzki sąd administracyjny dokonuje wstępnej kontroli skargi kasacyjnej. Kontrola ta obejmuje zbadanie zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalność oraz dochowanie wymogów formalnych.
W myśl art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z kolei z art. 175 § 2 P.p.s.a. wynika, że tzw. przymus adwokacki nie obowiązuje w sytuacji, gdy skargę sporządził sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Zgodnie natomiast z art. 175 § 3 pkt 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych.
Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wnoszenie do sądu skarg kasacyjnych, które nie zostały sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w tych przepisach.
Sąd, przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy stwierdził, że skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez Skarżącego, pomimo pouczenia, iż powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego albo doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych.
Z akt sprawy nie wynika, aby Skarżący był adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, albo spełniał inne ww. kryteria zawodowe. Ponadto na takie okoliczności Skarżący nie powoływał się ani w skardze kasacyjnej, ani w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym stwierdzić należało, że skargę kasacyjną wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.