Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 18 grudnia 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 244/14, odrzucił skargę kasacyjną M. S. na postanowienie z dnia 29 grudnia 2014 r. odrzucające skargę M. S. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie udzielenia informacji, ze względu na to, że została sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie jest ani adwokatem ani radcą prawnym.
Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z 18 grudnia 2015 r., odpis ww. orzeczenia wraz z pouczeniem o sposobie i trybie wniesienia zażalenia doręczono skarżącemu 19 stycznia 2016 r.
Skarżący pismem z 25 stycznia 2016 r. złożył w terminie sporządzone osobiście zażalenie od ww. postanowienia, zarzucając Sądowi popieranie błędnego stanowiska organu administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zażalenie jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwanej "P.p.s.a."), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a.).
Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 P.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 169/12).
Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wnoszenie do sądu zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, które nie zostało sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w tych przepisach.
Sąd, przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy stwierdził, że zażalenie zostało sporządzone osobiście przez skarżącego, pomimo pouczenia, iż powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego albo doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby skarżący był adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, albo spełniał inne ww. kryteria zawodowe. Ponadto na takie okoliczności skarżący nie powoływał się ani w zażaleniu, ani w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym stwierdzić należało, że zażalenie wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika.
Wskazać należy, iż do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 P.p.s.a.). Stosownie zatem do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 194 § 4 oraz art. 197 § 2 w związku z art. 178 P.p.s.a., odrzucił zażalenie, jako niedopuszczalne.