Uzasadnienie
W dniu... października 2009 r. skarżący wystąpił na urzędowym formularzu PPF z wnioskiem o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż jest cudzoziemcem, we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną, która jest niepełnosprawna. Skarżący i jego małżonka uzyskują pomoc dla osób pozostających poza ośrodkiem w wysokości... zł dziennie. Wynajmują mieszkanie. Nie posiadają żadnych oszczędności pieniężnych, nieruchomości i przedmiotów wartościowych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 840/08 przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) - dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Instytucja prawa pomocy powinna być zatem stosowana w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko ich podstawowe potrzeby życiowe.
Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe.
Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy również w zakresie ustanowienia adwokata.
Dokonując takiej oceny kierowano się tym, iż skarżący jest cudzoziemcem, nie posiada wystarczającego źródła dochodu. Otrzymuje pomoc od państwa polskiego, co świadczy o jego trudnej sytuacji materialnej. Jednocześnie wskazać należy, iż pomoc ta jest pożytkowana na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, a jej wysokość nie pozwala na czynienie oszczędności przeznaczonych na koszty sądowe.
Wobec faktu, iż skarżący wniósł o ustanowienie adwokata i radcy prawnego, referendarz sądowy uznając, iż wystarczająca jest w sprawie pomoc jednego profesjonalnego pełnomocnika postanowił ustanowić dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata i oddalić wniosek o ustanowienie radcy prawnego.
W związku z powyższym na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.