Uzasadnienie
S. W. w skardze na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] maja 2013 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3 000 zł za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Podał, że jeżeli dla zachowania drogi odwoławczej niezbędne jest przywrócenie terminu to wniosek taki składa.
Wniosek o takiej treści podtrzymał również w piśmie z dnia 16 czerwca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W świetle unormowań art. 87 oraz art. 86 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku wniesienie skargi kasacyjnej); (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie niewątpliwie doszło do uchybienia 30-dniowego terminu do wniesienia skargi. Zaskarżona decyzja z dnia [...] marca 2014 r. została bowiem doręczona skarżącemu w dniu 14 marca 2014 r., a skargę skarżący wniósł dopiero w dniu 22 kwietnia 2014 r.
Skarżący nie uprawdopodobnił jednak okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a co więcej nie podał nawet powodów, które stanowiły przeszkodę do wniesienia skargi w terminie. Ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że o ile niezbędne jest przywrócenie terminu celem zachowania drogi odwoławczej, to wniosek o jego przywrócenie skarżący składa.
W tym miejscu warto wskazać, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy. W judykaturze już od dawna przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, stanowiący sytuację, gdy zainteresowany nie był w stanie pokonać przeszkody przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Do takich przeszkód zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r. II FZ 203/12, LEX nr 1137710, postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r. sygn. akt II GZ 257/12, LEX nr 1223957 oraz postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2012 r. sygn. akt II GZ 224/12, LEX nr 12257/11).
Mając powyższe na względzie, Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec nieuprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu, orzekł jak w sentencji.