Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], działając na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 1118 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku gospodarczego, wybudowanego na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości S. oraz nałożył na inwestorów H. i T. K. obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w czasie realizacji inwestycji odstąpiono w sposób istotny od warunków pozwolenia na budowę budynku gospodarczego o wymiarach zewnętrznych 6,00 x 21,04 m. z lokalizacją przy granicy działki sąsiedniej o nr [...], stanowiącej własność T. i S. K.. Organ wyjaśnił, iż ze względu na zmianę parametrów i lokalizacji budynku postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych, a następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych.
Od powyższej decyzji wniosła odwołanie T. K.. Kwestionowanej decyzji zarzucono naruszenie:
art. 5 ustawy Prawo budowlane przez zatwierdzenie projektu budowlanego obiektu, usytuowanego częściowo poza granicami działki objętej inwestycją, art. 34 ustawy Prawo budowlane przez zatwierdzenie projektu, który nie spełnia wymagań określonych w decyzji o warunkach zabudowy w zakresie, w jakim budynek wykracza poza granice działki wskazanej w decyzji, § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przez niezachowanie określonych odległości od granicy działki w związku z przekroczeniem jej granic,
- - art. 35 ustawy Prawo budowlane przez zatwierdzenie projektu budowlanego, naruszającego ww. normy prawne.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania T. K., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, że inwestor wypełnił obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, a organ pierwszej instancji był zobligowany wydać decyzję zatwierdzającą ww. projekt. W odniesieniu do zarzutów zawartych w odwołaniu wskazał, iż dochodzenie naruszeń prawa własności może mieć miejsce przed sądem powszechnym na drodze postępowania cywilnego. W ocenie organu odwoławczego, decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa, zaś argumenty podniesione przez stronę w odwołaniu nie mają wpływu na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wnieśli T. i S. K., zwracając się o jej uchylenie. Kwestionowanej decyzji zarzucono naruszenie art. 5 Prawa budowlanego oraz § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z uwagi na częściowe usytuowanie budynku na działce skarżących. Podniesiono także, iż nie jest dopuszczalne uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie art. 36 ust. 2 Prawa budowlanego w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego bez uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, gdy inwestycja została już zakończona.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Oznacza to, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniu podlega, po pierwsze - prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do stanu faktycznego sprawy, a po drugie - trafność wykładni tych przepisów. Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., Sąd, uwzględniając skargę na decyzję (postanowienie), uchyla ją w całości lub części, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Sądowa kontrola legalności orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.).
Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpatrywanej sprawie kontrolowana przez Sąd decyzja została wydana na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. jedn. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.). Zgodnie z powyższym przepisem, po upływie wyznaczonego terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego; w decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Art. 51 ust. 4 w związku z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego reguluje postępowanie naprawcze, które może zostać przeprowadzone w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Z akt sprawy wynika, że sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż inwestor wykonał roboty budowlane z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegającymi na zwiększeniu długości spornego budynku. Aby zastosować przewidzianą w takim przypadku przez przepisy prawa procedurę legalizacyjną, organ nadzoru budowlanego - w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy - prawidłowo nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia w określonym terminie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Działanie organu w tym zakresie stanowiło pierwszy etap postępowania naprawczego, którego skuteczna realizacja przez inwestora w postaci wykonania ww. obowiązku umożliwiła organowi wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny.
Co więcej, prawidłowe wykonanie przez inwestora powyższego obowiązku sprawiło, że organ nadzoru budowlanego nie mógł wydać w przedmiotowej sprawie decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego stosownie do art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, gdyż rozstrzygnięcie o takiej treści następuje wyłącznie w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3, a taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zaistniała. Należy zatem podzielić stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji przez organy administracji oraz stwierdzić, że przy wydaniu kontrolowanego rozstrzygnięcia przepis art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane został zastosowany przez organ nadzoru budowlanego prawidłowo.
Wskazać również należy, iż zarzut podnoszony przez Skarżących a dotyczący naruszenia przez przedmiotową inwestycję ich prawa własności nie może wpłynąć na ocenę legalności badanej decyzji, gdyż kwestia ta pozostaje poza zakresem regulacji art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, którego dyspozycja obejmuje tylko doprowadzenie obiektu do zgodności z przepisami techniczno budowlanymi. Kwestia naruszenia własności może natomiast zostać podniesiona w postępowaniu przed sądem powszechnym. Jak już wskazano, ww. przepis ma na celu wyłącznie sprawdzenie przez organ nadzoru budowlanego, czy inwestor wykonał obowiązek, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy.
Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 36a ustawy Prawo budowlane, jak również § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 79, poz. 690 z późn. zm.) z tego powodu, iż przepisy te nie były stosowane przez organy w postępowaniu zakończonym kontrolowaną przez Sąd decyzją i nie mogły być zatem naruszone.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd skargę oddalił.