Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymagań, stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a., jest obowiązek dołączenia do pisma jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom. Jednocześnie, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 28 maja 2014 r. wezwano skarżącą do nadesłania dwóch odpisów skargi, w terminie 7 dni, od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia skarżąca otrzymała w dniu 18 czerwca 2014 r. (dowód - k. 13 akt sądowych), a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 25 czerwca 2014 r. (środa).
Z.Z. w dniu 4 lipca 2014 r. osobiście złożyła w biurze podawczym Sądu dwa wymagane odpisy skargi (a zatem z uchybieniem terminu) wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, że przyczyną opóźnienia był fakt, że nie dysponowała tymi dokumentami i dopiero od trzech dni były one w jej posiadaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w świetle § 3 tego artykułu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest jednak wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.
Mając na uwadze zawarte we wniosku o przywrócenie terminu wyjaśnienia należy przyjąć, że dochowano określonego przepisem art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowego terminu, którego początek stanowiła data wejścia w posiadanie dokumentów, na podstawie których skarżąca mogła spełnić wymagania Sądu, tj. 1 lipca 2014 r. Niewątpliwie dołączając do tego pisma odpisy skargi również uczyniła zadość powinności dokonania równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której nie dokonano w terminie.
Mając na uwadze ustanowione w wymienionych przepisach przesłanki przywrócenia terminu i stwierdzając, że warunki formalne złożenia wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione – ocenie Sądu poddana być musiała przesłanka decydująca o zasadności wniosku o przywrócenie terminu, a mianowicie kryterium braku winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy, jako przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności. Należy zgodzić się z poglądem, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić tylko wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r. V SA 793/02, publ. Mon. Praw. 2002/23/1059).
Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku doprowadziła jednak Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca nie wskazała na żadne obiektywne i niezależne od niej przeszkody uniemożliwiające dokonanie czynności w przewidzianym terminie.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku skarżąca weszła w posiadanie dokumentów (skargi) dopiero w dniu 1 lipca 2014 r. Twierdzenie skarżącej jest niczym nieuzasadnione. Nie wystarczy zaś samo wskazanie, że "od trzech dni dokumenty są w moim posiadaniu". Należało co najmniej wskazać i uprawdopodobnić dlaczego tak się stało.
W ocenie Sądu wniosek nie zawiera żadnych usprawiedliwionych podstaw, ani uprawdopodobnienia, że skarżąca uchybiła terminowi bez własnej winy.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.