Uzasadnienie
Z.Z. reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu adw. P.T. w dniu 27 listopada 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożyła do Sądu brakujący odpis zażalenia oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tego odpisu.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że w kopercie zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia nie było jednocześnie wezwania do nadesłania odpisu zażalenia. Podkreślił, że zarządzenie o uiszczeniu wpisu zostało wykonane, gdyby zaś zarządzenie i wezwanie do uiszczenia wpisu były w jednej kopercie to bez wątpienia oba braki formalne zażalenia byłyby uzupełnione, bowiem wpis uiszczono w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest jednak wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.
Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku o przywrócenie terminu wyjaśnienia należy przyjąć, że dochowano określonego przepisem art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowego terminu, którego początek stanowiła data doręczenia pełnomocnikowi postanowienia o odrzuceniu zażalenia - tj. 21 listopada 2014 r. Niewątpliwie dołączając do tego pisma uwierzytelniony odpis zażalenia skarżąca uczyniła również zadość powinności dokonania równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której nie dokonano w terminie.
Mając na uwadze ustanowione w wymienionych przepisach przesłanki przywrócenia terminu i stwierdzając, że warunki formalne złożenia wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione – ocenie Sądu poddana być musiała przesłanka decydująca o zasadności wniosku o przywrócenie terminu, a mianowicie kryterium braku winy w uchybieniu terminu.
Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku doprowadziła Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu do złożenia odpisu zażalenia zasługuje na uwzględnienie.
Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniony przez sąd z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2009 r. I OZ 617/09, www.cbois.nsa.gov.pl; postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, Nr 7-8, poz. 144; postanowienie SN z dnia 29 października 1999r., I CKN 556/98, Lex nr 50702; postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999r., II UKN 667/98, OSNAP 2000, Nr 12, poz. 6).
Wobec istniejących w sprawie wątpliwości co do tego, czy Z.Z. faktycznie otrzymała wezwanie do nadesłania odpisu zażalenia, brak jest wystarczającego uzasadnienia do przyjęcia, iż doszło do uchybienie terminu z winy strony. Wątpliwości bowiem należy rozstrzygać na korzyść strony ze względu na konstytucyjnie gwarantowane prawo do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a., przywrócił termin do uzupełnienia braków zażalenia.