Uzasadnienie
W dniu 26 października 2015r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez Z.Ż. formularz wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 16 listopada 2015r. w wykonaniu zarządzenia z dnia 13 listopada 2015r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie:
- - gdzie wnioskodawczyni z rodziną zamieszkuje (dom, mieszkanie, lokal) należało podać jego powierzchnię oraz wskazać czy jest ich właścicielem, współwłaścicielem czy też najemcą (w nadesłanym formularzu wniosku nie wskazała powyższego),
- - czy wnuczka otrzymuje alimenty na dziecko bądź zasiłek rodzinny, jeśli tak należało wskazać ich wysokość,
- - czy wnioskodawczyni z wnuczką uzyskują pomoc ze strony rodziny, znajomych, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak należało wskazać od kogo w jakiej wysokości lub formie.
Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty.
W dniu 23 listopada 2015r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęły wyjaśnienia wnioskodawczyni na powyższe wezwanie.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a).
Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu oraz nadesłanych wyjaśnieniach uznano, iż wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni gospodarstwo domowe prowadzi z wnuczką i prawnuczkiem. Podała, że wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 1.497,56 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się wynagrodzenie uzyskiwane przez wnioskodawczynię z tytułu emerytury w wysokości 997,56 złotych oraz wynagrodzenie uzyskiwane przez wnuczkę z tytułu pracy ½ etatu w wysokości 500,00 złotych.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podkreśliła, że pomaga wnuczce, która samotnie wychowuje dziecko. Wskazała, że ponosi następujące wydatki tj. opłatę za czynsz w wysokości 720,00 złotych, opłatę za prąd i gaz w wysokości 280,00 złotych. Nadto ponosi wydatki na zakup lekarstw w wysokości 100,00 złotych.
Wnioskodawczyni w piśmie z dnia 23 listopada 2015r. wyjaśniła, że zamieszkuje w lokalu komunalnym o pow. 50 m². Oświadczyła, że nie uzyskują z wnuczką żadnej pomocy ze strony rodziny ani organizacji społecznych, wnuczka nie otrzymuje alimentów ani zasiłku.
Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Oceniono, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.