Uzasadnienie
W dniu 17 maja 2013 r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga D. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...].
Zaskarżonym postanowieniem organ utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2013 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania do wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego.
Pismem z dnia 23 lipca 2013 r. skarżący wniósł do Sądu o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. We wniosku skarżący uzasadnił, że mimo oczywistego przedawnienia w postępowaniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, istnieje poważne zagrożenie, że mimo trwającego niniejszego postępowania przed sądem, zostanie dokonane tzw. "wykonanie zastępcze", a to wiąże się ze znaczną szkodą jak i trudnymi do odwrócenia skutkami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t..j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednak zgodnie z art. 61 § 2 i 3 ustawy skarżący może wnosić o takie wstrzymanie w całości lub w części do organu, który wydał decyzję lub postanowienie oraz do Sądu. Stosownie do tego ostatniego przepisu, odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do Sądu, który po przekazaniu mu skargi może wydać postanowienie uwzględniające taki wniosek, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków.
Postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje zatem zasadę określoną w art. 61 § 1 p.p.s.a. i może zostać wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym, a wniosek o wstrzymanie wykonania aktu winien być w sposób przekonywujący dla Sądu umotywowany w oparciu o przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie czynności egzekucyjnych. Wniosek taki należało uznać za niedopuszczalny, jako że przedmiotem wstrzymania wykonania na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Właściwym dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych jest w myśl art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. – o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) - organ sprawujący nadzór nad egzekucją. Dopiero wydany w tym trybie akt może być przedmiotem badania Sądu pod kątem jego zgodności z prawem (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 października 2009 r. sygn. akt I SA/GI 536/09). Z tego względu, w niniejszym postępowaniu Sąd administracyjny nie jest władny orzec o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.