Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 listopada 2013r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał D. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W piśmie z dnia 4 grudnia 2013r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata M. M. pełnomocnikiem z urzędu dla D. S. Wnioskiem z dnia 10 kwietnia 2014 r. D. S. oświadczył, że cofa pełnomocnictwo pełnomocnikowi z urzędu - adwokatowi M. M. Jednocześnie skarżący poinformował, że ustanowi adwokata z wyboru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Z treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wynika, że prawo pomocy jest przyznawane stronie na jej wniosek. Zatem to wniosek strony inicjuje postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy i to strona decyduje o tym, czy ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym czy częściowym. Dlatego też, zdaniem Sądu, strona zawsze może zrzec się przyznanego jej prawa pomocy, czyli złożyć wniosek o cofnięcie przyznanego uprawnienia (zob. H. Knysiak - Molczyk w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2012, s. 1095).
Natomiast cofnięcie wniosku należy zakwalifikować jako zmianę okoliczności, na podstawie których przyznano prawo pomocy, w rozumieniu art. 249 p.p.s.a. W takiej sytuacji art. 263 ppsa przewiduje możliwość cofnięcia przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny przyznanego stronie prawa pomocy. O cofnięciu sąd orzeka postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie skarżący złożył stosowny wniosek, tym samym zrezygnował z fachowej pomocy przyznanej przez referendarza sądowego. W takiej sytuacji można mówić o zmianie okoliczności w rozumieniu art. 249 p.p.s.a., bowiem podstawową przesłanką przyznania prawa pomocy jest wniosek strony.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 263 w związku z art. 249 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.