Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 3 października 2013 r. (data stempla biura podawczego) wniosek D. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodu w wysokości 1.000,00 złotych miesięcznie.
Wnioskodawca podał, że posiada połowę bliźniaka we współwłasności o powierzchni 200 m ² oraz połowę działki o powierzchni około 400 m ² z której, jak zaznaczył, nie uzyskuje żadnych dochodów tylko ponosi koszty związane z płatnością podatku. Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych wnioskodawca oświadczył, że nie posiada.
Zarządzeniem z dnia 16 października 2013 r. wezwano wnioskodawcę do podania z jakiego tytułu uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 1.000,00 złotych (np. z tytułu zatrudnienia, wykonywania prac dorywczych, sezonowych, z tytułu umowy zlecenia, czy o dzieło, prowadzenia działalności gospodarczej, renty, itp.). Zapytano wnioskodawcę także czy wskazany przez niego dochód w wysokości 1.000,00 złotych miesięcznie jest jedynym uzyskiwanym dochodem z jakiego się utrzymuje, czy też wnioskodawca uzyskuje jeszcze dodatkowy dochód, jeśli tak należało wskazać jego wysokość oraz tytuł z którego jest on uzyskiwany. Wezwano wnioskodawcę do złożenia oświadczenia, czy samodzielnie prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, czy też wspólnie z innymi osobami (np. żoną, rodzicami, dziećmi, innymi osobami), jeśli tak, należało te osoby wskazać oraz ich dochód, jeśli go uzyskują. Zwrócono się do wnioskodawcy z zapytaniem, jakie ponosi miesięczne koszty związane z utrzymaniem połowy domu o powierzchni 200 m ² (np. z tytułu opłat za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon, wywóz śmieci, podatek, inne), należało je wyszczególnić i podać ich wysokość oraz czy oprócz posiadanej połowy domu o powierzchni 200 m ² wnioskodawca posiada mieszkanie lub nieruchomość rolną, gdyż te rubryki wnioskodawca pozostawił puste-niewypełnione w formularzu.
Zapytano wnioskodawcę także jaką kwotę miesięcznie przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego (tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych oraz czy uzyskuje jakąkolwiek pomoc od rodziny, lub instytucji społecznych lub państwowych, jeśli tak, należało wskazać od kogo, w jakiej wysokości lub formie.
Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty.
W dniu 5 listopada 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęły żądane dodatkowe wyjaśnienia.
Z nadesłanych informacji wynika, że wnioskodawca uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 1.000,00 złotych brutto miesięcznie z tytułu zatrudnienia na umowę zlecenia.
Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnych źródeł dodatkowego dochodu, a wszelkie posiadane nieruchomości generują tylko dodatkowe koszty utrzymania. Wnioskodawca podał, że ponosi miesięczne wydatki z tytułu opłat za energię elektryczną w wysokości 100,00 złotych, za wodę w wysokości 30,00 złotych, za wywóz śmieci w wysokości 40,00 złotych, za abonament telefoniczny z internetem w wysokości 120,00 złotych, co miesięcznie stanowi łącznie kwotę w wysokości 290,00 złotych. Wnioskodawca dodał, że ponosi także koszty związane z płatnością podatku w wysokości około 300,00 złotych za rok. Pozostałą po dokonanych miesięcznych opłatach stałych kwotę wnioskodawca przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.
Analizując sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że znajduje się on w sytuacji finansowej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wnioskodawca samodzielnie prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu umowy zlecenia w wysokości 1.000,00 złotych brutto miesięcznie. Z uzyskiwanego dochodu wnioskodawca pokrywa koszty związane z utrzymaniem połowy domu w wysokości około 300,00 złotych miesięcznie, a pozostałą kwotę przeznacza na utrzymanie siebie i koszty związane z bieżącymi potrzebami życia codziennego.
Stwierdzono zatem, że wnioskodawca przy wysokości uzyskiwanego dochodu i ponoszonych wydatkach nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych samodzielnie, jak również kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, gdyż spowodowałoby to brak środków na zaspokojenie koniecznych potrzeb własnych.
Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.