Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z.W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Postanowieniem z dnia 24 maja 2012 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Z.W. od postanowienia Sądu z dnia 2 kwietnia 2012 r.
W dniu 18 czerwca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło zażalenie skarżącego Z.W. na powyższe postanowienie Sądu z dnia 24 maja 2012 r. Pismo to zostało sporządzone i podpisane osobiście przez Z.W.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zażalenie Z.W. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej (pkt 7).
Stosownie do treści § 3 ww. przepisu, zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie zaś do § 4 cytowanego artykułu, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Z powyżej przytoczonych przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż uczestnikom postępowania przysługiwało w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie Sądu z 24 maja 2012 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, jednakże zażalenie w omawianym przypadku mógł sporządzić jedynie adwokat lub radca prawny.
Natomiast, skarżący zażalenie na postanowienie Sądu z 24 maja 2012 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządził osobiście. Z akt sprawy nie wynika zaś, aby był uprawniony do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia, w oparciu o odpowiednio stosowany § 2 art. 175 p.p.s.a., w myśl którego przepisu § 1 (ustanawiającego przymus adwokacki) nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną (tu: zażalenie) sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną (tu: zażalenie) wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Nadto, Sąd wyjaśnia, iż niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata lub radę prawnego (albowiem tylko te osoby, mogły sporządzić rozpoznawane zażalenie z uwagi na przedmiot niniejszej sprawy), jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie tego zażalenia.
Dlatego też, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.