Art. 35d ust. 3 ustawa o rachunkowości
Aktualne brzmienie
Prostym językiem
Przepis mówi, kiedy i na co jednostka musi tworzyć rezerwy. Rezerwy tworzy się na przyszłe zobowiązania, które są pewne lub wysoce prawdopodobne, a ich kwotę da się wiarygodnie oszacować, na przykład na straty z gwarancji, poręczeń lub skutków procesu sądowego. Tworzy się je też na zobowiązania związane z restrukturyzacją, jeśli jednostka ma obowiązek ją przeprowadzić lub zawarła wiążącą umowę, a plany pozwalają oszacować wartość. Rezerwy zalicza się do odpowiednich kosztów, a gdy zobowiązanie powstanie, rezerwa się zmniejsza; jeśli okaże się zbędna, zwiększa przychody.
Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.
Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 5.06.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.
Powiązane przepisy
- art. 3 ust. 1 pkt 20 definicjazobowiązaniach – rozumie się przez to wynikający z przeszłych zdarzeń obowiązek wykonania świadczeń o wiarygodnie określonej wartości, które spowodują wykorzystanie już posiadanych lub przyszłych aktywów jednostki;
- art. 3 ust. 1 pkt 21 definicjarezerwach – rozumie się przez to zobowiązania, których termin wymagalności lub kwota nie są pewne;
- art. 35d ust. 1 zasada ogólnaRezerwy tworzy się na:
Orzeczenia i interpretacje (1)
Powołują ten przepis: 1 orzeczeń sądów administracyjnych (NSA i WSA); najnowsze. Sąd Najwyższy tylko do 2016 r.; orzeczenia sądów administracyjnych dochodzą stopniowo, od najnowszych.
Wszystkie (1) z filtrami według źródła, roku i sądu · szukaj w ich treści