Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną "A" Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Łd 705/09 w sprawie ze skargi A. P. i S. P. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia (...) lipca 2009 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.
A. P. i S. P. pismem z dnia 30 maja 2011 r. wnieśli o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez zawarcie w jego sentencji orzeczenia o kosztach postępowania i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w sporządzonej odpowiedzi na skargę kasacyjną wnoszono o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 204 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego określa z kolei art. 205 § 2 p.p.s.a. zaliczając do nich ich wynagrodzenie z tym zastrzeżeniem, że nie może być ono wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Stosownie zaś do art. 205 § 3 p.p.s.a. zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności i sposób wypłacania tych należności, określają przepisy odrębne.
W wypadku radców prawnych przepisami tymi są unormowania zawarte w § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), w którym określono stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W pkt 2 lit. a - d tego przepisu określono w wyczerpujący sposób wysokość tych stawek za konkretne czynności procesowe w postępowaniu przed sądem drugiej instancji. W wypadku postępowania toczącego się w związku ze skargą kasacyjną czynnościami tymi są: sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. a), sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. c).
Pełnomocnik skarżących nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ani też nie wykonywał żadnej innej z czynności wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a - c cytowanego rozporządzenia. Samo sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną niewątpliwie się do nich nie zalicza. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że skarżący ponieśli w związku z tą czynnością niezbędne koszty postępowania kasacyjnego w rozumieniu art. 205 § 2 p.p.s.a. uprawniające do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny ich zwrotu na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 19 listopada 2010 r., I OSK 313/10; z dnia 26 października 2010 r., I OSK 320/10; z dnia 7 października 2010 r., I OSK 1000/10; z dnia 17 września 2010 r., II OSK 854/09 i z dnia 31 sierpnia 2010 r., II OSK 802/09).
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.