Uzasadnienie
W dniu 25 lutego 2009 r. (data stempla pocztowego), skarżąca M. E. złożyła wniosek o wyłączenie sędziów Wydziału II Izby Ogólnoadministracyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego w osobach: Małgorzaty Stahl, Marii Rzążewskiej, Janiny Kosowskiej, Bożeny Walentynowicz, Krystyny Borkowskiej, Jerzego Stelmasiaka, Włodzimierza Rymsa, Romana Hausera, Andrzeja Glinieckiego, Zygmunta Zgierskiego, Jerzego Bujko, Zygmunta Niewiadomskiego od orzekania w sprawie z jej skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 lipca 2006 r., sygn. akt II SA/Po 1420/05 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała na niewłaściwe prowadzenie jej sprawy przez sędziów Wydziału II Izby Ogólnoadministracyjnej NSA oraz zażądała przekazania sprawy do innego wydziału NSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych, sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa - art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.).
Skarżąca nie wykazała we wniosku, aby w sprawie zachodziły jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność, obiektywizm i bezstronność wskazanych sędziów.
Sam fakt, iż strona podnosi zarzuty dotyczące nieprawidłowości w wykonywaniu przez sędziów swych obowiązków, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a. wyłączenie wskazanych sędziów Wydziału II NSA. Strona nie uprawdopodobniła bowiem, że zachodzą między nią i innymi uczestnikami postępowania, a sędziami takie stosunki, które powodują wyłączenie wskazanych sędziów od orzekania. Oceny tej nie mogą zmienić subiektywne przekonania skarżącej co do wadliwego, niewłaściwego sposobu orzekania sędziów w sprawie z udziałem skarżącej.
Wskazać również należy, iż wniosek o wyłączenie sędziów: Janiny Kosowskiej i Zygmunta Niewiadomskiego skarżąca złożyła już po raz drugi, a sędziego Małgorzaty Stahl po raz czwarty. Jak przyjęto w judykaturze, po wydaniu postanowienia niekończącego postępowania w sprawie zgłoszony ponownie wniosek dotyczący tej samej kwestii, podlega rozpoznaniu, jednak w razie niestwierdzenia zmiany okoliczności - podlega oddaleniu. Postanowienie wydane w zakresie wniosku o wyłączenie sędziego jest właśnie takim orzeczeniem niekończącym postępowania, zatem jego ewentualna zmiana mogłaby nastąpić tylko w wypadku zmiany okoliczności sprawy.
W przedmiotowej sprawie skarżąca w ponownym wniosku o wyłączenie sędziów nie powołała żadnych nowych okoliczności, które nie zostałyby wymienione w poprzednio składanych wnioskach.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 19, art. 22 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.