Uzasadnienie
Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego radcy prawnego, w osobie P. K.. W związku z tym złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, w którym podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójką małoletnich dzieci. Jedynym źródłem utrzymania całej rodziny jest pobierane przez niego wynagrodzenie za pracę, którego wysokość wynosi 1286,16 zł netto miesięcznie (w innym miejscu skarżący podaje, że jest to 1 355,69 zł),
Jeżeli chodzi o zgromadzony przez skarżącego i jego żonę majątek, to zgodnie z oświadczeniem, obejmuje on tylko udział wynoszący ½ części we współwłasności nieruchomości, położonej w P., o pow. użytkowej 55 m2. Nieruchomość ta obciążona jest hipoteką.
Przedstawiając listę ponoszonych wydatków, skarżący wyszczególnił następujące pozycje (w ujęciu miesięcznym): wyżywienie – 1 500 zł, edukacja dzieci – 300 zł, media 400 zł, lekarstwa 150 zł, ubrania 100 zł.
Uzasadniając złożony wniosek skarżący podkreślił, że oboje z małżonką są bardzo zadłużeni, ale niski poziom uzyskiwanych dochodów uniemożliwia im spłacenie wszystkich zobowiązań.
Skarżący, jak wynika z danych zamieszczonych w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS), jest prokurentem "A" sp. z o.o., z siedzibą w R., której prezesem do niedawna była jego żona. W związku z wykreśleniem jej z rejestru, jako prezesa zarządu wskazanej wyżej spółki, wezwano skarżącego do złożenia dodatkowego oświadczenia, poprzez podanie i udokumentowanie statusu zawodowego jego małżonki, a także wyjaśnienie z czego finansowane są wydatki na utrzymanie rodziny.
W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie skarżący stwierdził, że żona, po wykreśleniu jej z KRS, nie posiada żadnych dochodów, a wydatki na utrzymanie rodziny finansowane są z wynagrodzenia za prace skarżącego oraz wsparcia rodziny.
Jak wynika z wcześniejszych oświadczeń o stanie rodzinnym i majątkowym skarżącego, złożonych w przedmiotowej sprawie, uzyskiwane wsparcie (udostepnienie mieszkań) pochodzi przede wszystkim od B. M., wspólnika i prokurenta "A" sp. z o.o.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2016, poz. 718, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza przede wszystkim złożenie, pełnego, jasnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a na wezwanie, także dodatkowego oświadczenia wyjaśniającego wszelkie wątpliwości i rozbieżności, oraz odpowiednich dokumentów źródłowych.
Oświadczenia złożone przez skarżącego w niniejszej sprawie nie spełniają jednak wskazanych powyżej wymogów, gdyż są wybiórcze, niejasne i nie sposób im przypisać atrybutu wiarygodności. Ocena taka wnika przede wszystkim z faktu, że skarżący, mimo wezwania, nie wyjaśnił statusu zawodowego żony. Nie wiadomo więc czy posiada ona status osoby bezrobotnej. Podobnie nie sposób jest stwierdzić z czego finansuje swoje wydatki, gdyż ich zadeklarowana wysokość przekracza kwotę uzyskiwanych dochodów, która też nie została określona w sposób jednoznaczny.
Wątpliwości odnośnie sytuacji materialnej skarżącego i jego rodziny, będące powodem oddalenia jego wcześniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nadal pozostają aktualne. W dalszym ciągu bowiem niejasne pozostaje miejsce ich faktycznego zamieszkania, sposób wykorzystania nieruchomości w Przemyślu, jak również zakres możliwości zarobkowych, w związku z piastowaniem funkcji menedżerskiej. Skarżący bowiem w obu postępowaniach wpadkowych uchylił się od przedstawienia sytuacji materialnej kierowanej przez siebie spółki, deklarując jedynie minimalne dochody, w związku z czym nie sposób jest więc zweryfikować wiarygodności tej informacji.
Na marginesie niniejszych rozważań zaznaczyć też należy, że uzasadnienie obecnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w znacznej części stanowi powtórzenie uzasadnienia wcześniejszego wniosku. Przytaczane są w nim bowiem okoliczności, które obecnie nie są już aktualne. I tak, skarżący w treści owego uzasadniania powołuje się na konieczność uiszczenia wpisów od skarg w 10 sprawach, tymczasem przynajmniej część z nich jest już na etapie, w którym doszło do ich rozpoznania lub też ich odrzucenia.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.