Uzasadnienie
Decyzją z 23 kwietnia 2015 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z 9 lutego 2015 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia obejmującego nadbudowę z przebudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego o danych technicznych po zmianach: powierzchnia zabudowy 146,20 m2 (bez zmian), powierzchnia użytkowa 204,30 m2 (przyrost 29,30 m2) i kubatura 931,20 m3 (przyrost 205,20 m3), ilość izb 5P+1K (przyrost 1P), wraz z rozbudową wewnętrznych instalacji: elektrycznej i co., na terenie działki nr [...] położonej w C. przy ul. P. Decyzja została wydana w następujących okolicznościach sprawy:
W dniu 27 czerwca 2014 r. do Starosty wpłynął wniosek R. T. o udzielenie pozwolenia na nadbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego, do którego załączono cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z decyzją o warunkach zabudowy z 14 listopada 2013 r., wydaną przez Burmistrza Miasta, a także oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Zawiadomieniem z 14 lipca 2014 r. organ I instancji poinformował strony o wszczęciu postępowania w powyższej sprawie i o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wniesienia wniosków i zastrzeżeń.
W odpowiedzi na powyższe, w dniu 22 lipca 2014 r. właściciele sąsiedniej działki: M. i C. B. wraz z D. B. – K. wnieśli pismo, w którym wyrazili brak zgody na planowaną nadbudowę budynku ze względu na zwiększenie zacienienia ich działki, a także zacienienie okien nowego budynku mieszkalnego, który ma dopiero powstać na ich działce w bliżej nieokreślonej przyszłości (wydano na razie warunki zabudowy).
W piśmie z 28 lipca 2014 r. R. T. złożył wyjaśnienia oraz przedstawił rysunki obrazujące zacienianie występujące na działce nr [...] oraz na południowej ścianie istniejącego na tej działce budynku mieszkalnego odwołujących się.
W dniu 20 sierpnia 2014 r. do Starosty wpłynęło pismo C. B. informujące, że projekt jest niezgodny z treścią decyzji o warunkach zabudowy ze względu na fakt przekroczenia wymiarów rzutu budynku o 1 metr w kierunku zachodnim, co stanowi naruszenie - w opinii strony - §12 pkt 3 ust. 3 tej decyzji.
Starosta decyzją z 28 sierpnia 2014 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przedmiotową nadbudowę z przebudową budynku mieszkalnego usytuowanego na dz. nr [...] w C. Od powyższej decyzji odwołanie do Wojewody wnieśli C. i M. B. i D. B. –K., zarzucając, że projekt narusza § 235 ust. 2 i 3 w powiązaniu z § 2 ust. 1 i 2 oraz art. 207 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, ponieważ otwór okienny powinien być usytuowany w odległości minimum 1 m tj. w połowie wymaganej odległości między otworami okiennymi, gdyby wykorzystano możliwość zabudowy sąsiedniej działki, oraz § 12 ust. 3 pkt 9, gdyż zwiększa długość ściany i powoduje, że w pasie 3 m wzdłuż granicy działki nie zachowane zostaną dotychczasowe wymiary.
Jednocześnie odwołujący się wskazali, że nie udostępniono im wglądu do poprawionego projektu budowlanego, oraz że nadali bieg sprawie związanej z uzyskaniem pozwolenia na budowę nowego budynku mieszkalnego na ich działce.
Decyzją z 5 listopada 2014 r. wojewoda uchylił w całości powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, ze względu na uchybienie przepisom § 12 ust. 3 pkt 3 warunków technicznych, poprzez fakt, że projekt budowlany nie przewiduje nadbudowy wzdłuż całej długości ściany istniejącej na granicy z działką [...], ale przekracza długość ściany w parterze o 110 cm. Również z rozwiązań projektowych, jak i opisu technicznego - jak wskazał Wojewoda - nie wynika czy zaprojektowana ściana, o konstrukcji drewnianej wypełniona wełną mineralną, usytuowana bezpośrednio przy granicy działki - posiada wymaganą klasę odporności ogniowej.
W związku z uwagami zawartymi w decyzji Wojewody, Starosta postanowieniem z 17 listopada 2014 r. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości poprzez doprowadzenie do zgodności projektu budowlanego z warunkami technicznymi w zakresie usytuowania budynku względem granicy z działką nr [...] i wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego oraz uzupełnienie opisu technicznego w zakresie ochrony przeciwpożarowej.
Inwestor w dniu 27 listopada 2014 r. złożył poprawioną dokumentację projektową, a następnie organ I instancji poinformował strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. M. i C. B. wraz z D. B. – K. ponownie wnieśli swoje zastrzeżenia i uwagi podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko i wskazując kolejne - w ich opinii - niezgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym z warunkami technicznymi, tj.: kwestię usytuowania tarasu bezpośrednio przy granicy, a także okna na parterze i okapu od frontu budynku, w odległości mniejszej niż 1,5 m wskazanej w §12 ust. 5 pkt 1, zauważono też brak zwymiarowania otworu okiennego od granicy z działką, a także usytuowanie schodów zewnętrznych od strony frontowej obiektu również w odległości mniejszej niż wskazane wyżej 1,5 m od granicy.
R. T. pismem z 23 grudnia 2014 r. wyjaśnił poruszane kwestie, podtrzymując swój wniosek o wydanie przedmiotowego pozwolenia na budowę.
Starosta decyzją z 9 lutego 2015 r. zatwierdził przedłożony poprawiony projekt budowlany i udzielił R. T. pozwolenia na realizacje planowanego zamierzenia.
Od powyższej decyzji odwołali się M. i C. B. i D. B. – K. utrzymując swoje stanowisko, tj. że planowana nadbudowa inwestora znacznie zacieni ich działkę i planowany na niej budynek mieszkalny. Zarzucili, że Starosta wydając pozytywną decyzję na przedmiotową nadbudowę przedłożył interes R. T. nad ich interes, nie uwzględniając konstytucyjnego obowiązku równego traktowania, uchybiając - w opinii skarżących - art. 32 ust. 1 zd. 2 Konstytucji RP. Zarzucono też, że pozwolenie na budowę w granicy nieruchomości może być wydane wyłącznie wyjątkowo, gdy istnieją ku temu szczególnie uzasadnione przyczyny, a według odwołujących się przyczyny takie nie istnieją, bowiem inwestor może nadbudować obiekt od drugiej strony, nad swoim garażem. Nie zgodzono się też w kwestii wskazanej w pkt 3 ad. d zaskarżonej decyzji, bowiem - w opinii skarżących - niewłaściwie stwierdzono, że schody zewnętrzne prowadzące do piwnicy nie podlegają ocenie odległości od granicy działki, a zbudowanie takich schodów - które są schodami zewnętrznymi i nie są pod poziomem terenu - możliwe jest jedynie po uzyskaniu odstępstwa od warunków technicznych.
Wojewoda utrzymując w mocy decyzję organu odwoławczego wskazał, że w myśl art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
1.zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art.71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
2.zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3.kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4.wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art.20 ust.2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust.7.
Uznając powyższe warunki oraz warunki z art. 32 ust.4 powyższej ustawy za spełnione, zgodnie z regulacją art.35 ust.4 ustawy Prawo budowlane właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Następnie ł Wojewoda przeprowadził analizę całej złożonej przez inwestora w dniu 27 czerwca 2014 r. dokumentacji pod kątem spełnienia warunków art.33, art.34 i art.35 ustawy Prawo budowlane.
Planowanym przez inwestora zamierzeniem jest częściowa nadbudowa o jedną kondygnację budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] bezpośrednio przy granicy z działką nr [...] (skarżących), w oparciu o decyzję Burmistrza Miasta z 14 listopada 2013 r. o warunkach zabudowy dla omawianej nadbudowy. Stwierdził organ wojewódzki, że zgodnie z ustaleniami tej decyzji, powierzchnia zabudowy działki oraz szerokość elewacji frontowej musi pozostać bez zmian, zaś wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej nie może przekroczyć 7,5 m, przewiduje się też dach płaski.
Dokonując oceny projektu budowlanego, stwierdził Wojewoda, że przedmiotowa dokumentacja spełnia powyższe warunki zabudowy, ponieważ nie ulegnie zmianie szerokość elewacji frontowej, a także powierzchnia zabudowy. Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej wynosi 6,55 m, a projekt zakłada dach płaski o nachyleniu 3°.
W kwestii oceny zgodności projektu budowlanego z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U z 2002r., nr 75 poz. 690 z późn. zm.), zauważył organ odwoławczy, że przepis § 12 ust.3 pkt 3 rozporządzenia dopuszcza w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, rozbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych.
Z przepisów tych, że możliwa jest nadbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego o jedną kondygnację bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką pod warunkiem, że wzdłuż granicy tej zostaną zachowane wymiary ściany.
Podkreślił organ, że zgodnie z § 272 ust. 3 rozporządzenia, budynek usytuowany bezpośrednio przy granicy działki powinien posiadać ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej określonej w § 232 ust. 4 i 5 powyższego rozporządzenia. Zgodnie z § 235 ust. 2 i 3 warunków technicznych, ścianę tą wysunąć należy na co najmniej 0,3 m poza lico ściany zewnętrznej budynku lub na całej wysokości tej ściany zastosować pionowy pas materiału niepalnego o szer. minimum 2 m i klasie odporności ogniowej El 60, natomiast w budynku z przykryciem dachu rozprzestrzeniającym ogień ściany oddzielenia przeciwpożarowego należy wyprowadzić ponad pokrycie dachu na wysokość co najmniej 0,3 m lub zastosować wzdłuż ściany pas z materiału niepalnego o szer. 1 m i klasie odporności ogniowej El 60.
Po analizie projektu pod kątem spełnienia powyższych przepisów wojewoda podkreślił, że poprawiony projekt budowlany przewiduje nadbudowę w pasie o szer. 3 m wzdłuż granicy z działką nr [...] zachowując wymiary ściany, która będzie nadbudowywana.
Spełnienie przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej zawarto natomiast w opisie technicznym projektu (rozdział VII). Przedmiotowy projekt przewiduje w tej kwestii ścianę oddzielenia przeciwpożarowego z bloczków gazobetonowych odmiany 600 i grubości 24,0 cm, która zostanie wysunięta ponad pokrycie dachu o 30,0 cm oraz poza lico ścian z otworami okiennymi. Odporność ogniowa tej ściany wynosi 240 minut (R240). Drewniana konstrukcja dachu zostanie natomiast zabezpieczona do stopnia trudnozapalności odpowiednim środkiem i obłożona płytami o odporności ogniowej (R30).
Wojewoda stwierdził, że ze względu na rodzaj i charakter oddziaływania, przedmiotowe zamierzenie inwestora nie stwarza zagrożenia dla środowiska, nie wprowadza zakłóceń w ekologicznej charakterystyce powierzchni ziemi, gleby, powietrza oraz wód podziemnych i powierzchniowych. Obszar oddziaływania projektowanej nadbudowy z przebudową obejmuje działkę nr [...] (teren inwestycji), a także działki sąsiedniej tj. działkę skarżących nr [...] oraz działkę nr [...] stanowiącą własność inwestora.
Zgodnie z wydaną wcześniej decyzją Wojewody w tej sprawie z 5 listopada 2014r. uchylającą decyzję Starosty z 28 sierpnia 2014 r. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, materiał dowodowy należało uzupełnić o: doprowadzenie do zgodności projektu budowlanego z rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie: w zakresie usytuowania budynku i jego nadbudowy względem granicy z działką nr [...], oraz w zakresie wymagań dotyczących bezpieczeństwa pożarowego, tj.: ochrony przeciwpożarowej (rysunki i opis). Wskazano też, organowi wydającemu zaskarżone rozstrzygnięcie, zastosowanie prawidłowego wzoru decyzji o pozwoleniu na budowę.
Akta postępowania zawierają powyższe dokumenty, a zakres projektu budowlanego określony w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. nr 81 z 2012r. poz. 462) jest w ocenie organu odwoławczego kompletny.
Odnośnie zarzutów skarżących Wojewoda wyjaśnił, że organ odwoławczy zobligowany jest do zbadania poprawności postępowania administracyjnego i wydanej decyzji pod kątem jej zgodności z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy Prawo budowlane oraz przepisami odrębnymi. Wyjaśnił także, że w obowiązującym systemie prawa nie istnieje taki przepis, który zobowiązywałby inwestora posiadającego dwie sąsiadujące z sobą działki do wyboru pod planowaną inwestycję którejkolwiek z nich. Wojewoda w całości podzielił stanowisko inwestora w tej kwestii - mając na uwadze również przywołany w przedmiotowym odwołaniu skarżących art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, mówiący o obowiązku równego traktowania stron wobec prawa.
Odnośnie kwestii dotyczącej schodów zewnętrznych prowadzących do piwnicy, przylegających bezpośrednio do granicy z działką nr [...], wyjaśniono, że stanowią one istniejącą część budynku mieszkalnego, który powstał na działce inwestora w oparciu o decyzję pozwolenia na budowę z 1995 r.. W związku z powyższym usytuowanie biegu schodów względem działki skarżących nie może stanowić przedmiotu badania w niniejszym postępowaniu odwoławczym dotyczącym nadbudowy i przebudowy budynku mieszkalnego.
Skargę na powyższą decyzje wnieśli M. B., C. B. i D. B.-K. (dalej: skarżący) domagając się uchylenia obu wydanych w sprawie decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Skarżący zarzucili:
- 1. naruszenie art. 77 k.p.a., polegające na nierozpatrzeniu całości materiału dowodowego;
- 2. naruszenie art. 75 k.p.a., polegające na pominięciu wskazanych dowodów, a w szczególności pisma dotyczącego wyrażenia zgody na budowę budynku ze wskazanymi ograniczeniami;
- 3. naruszenie art. 85 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia oględzin nieruchomości;
- 4. naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. w zw. z § 3 poprzez brak uzasadnienia w decyzji powodu nieuwzględnienia wniesionych zastrzeżeń i pominięcie przedstawionych dokumentów,
- 5. naruszeniem art. 32 ustawy Prawo budowlane poprzez brak zbadania oddziaływania inwestycji na posesje należącą do skarżących.
Skarżący w uzasadnieniu skargi zarzucili, że realizacja projektu spowoduje zacienienie ich nieruchomości, co może uniemożliwić zagospodarowanie działki i postawienie budynku mieszkalnego. Podkreślili, że udzielając wcześniej zgody na budowę budynku mieszkalnego na granicy nieruchomości zaznaczyli, że inwestor w przyszłości nie będzie miał prawa do nadbudowy budynku mieszkalnego, zgoda dotyczyła wyłącznie budowy budynku jednokondygnacyjnego, a nie wielokondygnacyjnego.
Dalej zarzucono, że organy nie rozpatrzyły wniesionych zastrzeżeń do projektu budowy obejmującego nadbudowę z przebudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie zgłaszanego zacienienia oraz braku zgody na realizacje inwestycji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda uznał wniesione zarzuty za niezasadne i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.).
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 P.p.s.a.).
Na wstępie zaznaczyć należy, że granice postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (rozbudowę, nadbudowę, przebudowę) wyznacza przepis art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.). Przepis ten stanowi, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
- 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
- 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
- 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6;
- 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
W razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego oraz złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 2), właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 4). Przepis art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ani możliwości uzależnienia wydania tego pozwolenia od spełniania dalszych warunków, w tym przypadku zgody sąsiadów.
W ocenie Sądu warunki określone w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego zostały w przedmiotowej sprawie spełnione, co znalazło wyraz w treści uzasadnienia decyzji organów obu instancji. Inwestor spełnił również warunek, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, ponieważ przedłożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
W kontekście obowiązku sprawdzenia wynikającego z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. II OSK 940/07 wskazując, że w wyniku zmiany art. 35 Prawa budowlanego przez art. 1 pkt 28 lit. b ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r., do Prawa budowlanego wprowadzono zasadę wyłącznej odpowiedzialności za projekt architektoniczno-budowlany projektanta oraz osoby sprawdzającej. Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, ewentualnie o wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, zostały ograniczone wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, względnie decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska.
Projekt architektoniczno-budowlany dotyczy bezpośrednio obiektu budowlanego: jego formy, konstrukcji oraz funkcji, a także wskazuje m.in. proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, materiałowe i zasady nawiązania do otoczenia. Organ nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Rozszerzająca interpretacja uprawnień organu w zakresie kontroli na podstawie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego oznaczałaby w istocie przywrócenie uchylonej zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ (uchylony art. 35 ust. 2 Prawa budowlanego) i stanowiłaby naruszenie zasady związania organów administracji publicznej prawem (art. 7 k.p.a.). Sprawdzanie zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało więc ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego).
Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i 4 Prawa budowlanego, do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z ustaleniami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902), lub w pozwoleniu, o którym mowa w art. 23 i art. 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502, ze zm.), wymaganiami ustawy, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektant ma obowiązek zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego.
Projektant, a także sprawdzający, do projektu budowlanego dołączają oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Nieprzestrzeganie przez projektanta w sposób rażący przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych przepisów art. 5 Prawa budowlanego stanowi wykroczenie podlegające karze grzywny (art. 93 pkt 1 Prawa budowlanego). Osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, które dopuściły się występków lub wykroczeń, określonych ustawą Prawo budowlane podlegają ponadto odpowiedzialności zawodowej w budownictwie (art. 95 Prawa budowlanego).
W świetle powyższego, w odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 w związku z art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego). Oświadczenie takie zostało złożone na stronie tytułowej projektu budowlanego z sierpnia 2013 r. Pełną odpowiedzialność za zgodność tego projektu z prawem ponoszą zatem projektanci.
W konsekwencji, w sprawie niniejszej organ architektoniczno-budowlany, poza przeprowadzoną kontrolą zgodnie z przepisami prawa, nie miał obowiązku prowadzenia ani dodatkowych badań, ani ustaleń pod względem możliwości technicznych jego wykonania. Obowiązkiem organu było jednak dokonanie oceny zgodności zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, co w sprawie niniejszej organy obu instancji uczyniły. W ocenie Sądu zakres sprawdzenia był wystarczający do wydania zaskarżonej decyzji.
W rozpoznawanej sprawie organ architektoniczno-budowlany prawidłowo ocenił zgodność projektowanej inwestycji z ustaleniami zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy z 14 listopada 2013 r. Burmistrza Miasta.
Projektowana rozbudowa, nadbudowa i przebudowa spełnia również wymogi § 12 ust. 3 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przepis ten dopuszcza bowiem, w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, rozbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych.
Jak wynika z projektu budowlanego, ściana północna (usytuowana przy granicy z działką nr [...]) projektowanego budynku spełniają warunki ściany oddzielenia przeciwpożarowego, stosownie do § 271 ust. 10 i § 235 cyt. rozporządzenia. Ponadto z przedłożonych w toku postepowania rysunków (k. 9, 10 i 11 akt administracyjnych) zawierających analizę zacienienia, wynika że spełniony został wymóg określony w § 13 ust. 1 pkt 1 lit. a powołanego rozporządzenia. Spełniony został również warunek określony w § 60 rozporządzenia, ponieważ w znajdujących się w budynku skarżących pomieszczeniach mieszkalnych czas nasłonecznienia pokoju zlokalizowanego od strony południowej przekracza 3 godziny w dniach równonocy.
Odnosząc się do kwestionowania prawa rozbudowy budynku przez inwestora podkreślić należy, że stosownie do treści art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, inwestor ubiegając się o pozwolenie na budowę zobowiązany jest jedynie do złożenia oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nie stanowi takiego elementu zgoda sąsiadów na wykonanie planowanych robót.
Przedmiotowy projekt budowlany jest także kompletny w rozumieniu art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.
Decyzje organów obu instancji zawierają obszerne uzasadnienia, w związku z czym niezrozumiałe jest twierdzenie skarżących zarzucających organom naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Niezasadne są także zarzuty dotyczące wadliwości postępowania dowodowego organów administracji, gdyż w sprawie wyjaśnione zostały wszystkie okoliczności niezbędne do rozstrzygnięcia wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Organy nie miały obowiązku uwzględnienia braku zgody skarżących na realizacje inwestycji, nie mogły tez w oparciu o brak tej zgody odmówić udzielenia pozwolenia na budowę. Skarżący nie przedłożyli żadnych dowodów na naruszenie ich interesu prawnego poprzez przedmiotową inwestycję.
W świetle powyższego, wobec spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 4 Prawo budowlane - organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a.