Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 28 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Łd 152/15

Metryka

Sąd
Dnia 28 sierpnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II
Skład
Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 28 sierpnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Sprawa
w sprawie ze skargi D. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę

Sentencja

postanawia:

  1. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. a.bł.

Uzasadnienie

D. A. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W treści skargi skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyjaśniając, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji dojdzie do ograniczenia prawa skarżącej do dalszej zaplanowanej zabudowy własnej działki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa nastąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku.

Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym przepisie i z taką sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Jest to bowiem związane z tym, że użyte przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. nieostre pojęcia - "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki", a zatem każdorazowo wymagają konkretyzacji w świetle stanu faktycznego i prawnego danej sprawy. Samo żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub powołanie się przez wnioskodawcę na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia uczynienia zadość temu żądaniu. Innymi słowy dokonywana przez sąd ocena wystąpienia w określonym przypadku przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy.

Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków wnioskodawca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez wnioskodawcę, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Przewidziana w art. 61 § 3 P.p.s.a. ochrona tymczasowa nie służy zatem zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z jej wykonaniem, których ponadto nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Co prawda powołany przepis nie wymaga udowodnienia powstania szkody, a jedynie uprawdopodobnienia, to jednak zagrożenie jej wystąpienia musi mieć charakter bezpośredni i realny. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może być natomiast wykazywana obawą wystąpienia hipotetycznych zdarzeń.

W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, że realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków może zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca przytoczyła jedynie argumenty, które jej zdaniem przemawiają za zasadnością skargi. Wskazała bowiem, że wykonanie zaskarżonej decyzji i zrealizowanie inwestycji w granicy z nieruchomością skarżącej może ograniczyć przysługujące jej prawo własności przez brak możliwości przyszłej zabudowy własnej działki. Jednakże sam fakt budowy w granicy dwóch nieruchomości nie stanowi przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., skoro przepisy prawa co do zasady taką budowę dopuszczają. Natomiast o tym, czy w danej sprawie organy administracji dopuściły się naruszenia przepisów prawa, będzie oceniał sąd rozstrzygając sprawę merytorycznie.

Innymi słowy rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji winno odnosić się zatem do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione, natomiast skarżąca nie podniosła żadnych okoliczności, które pozwoliłyby sądowi na obiektywną ocenę, czy w rozpoznawanej sprawie faktycznie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 61 § 3 P.p.s.a.

Nie przesądzając zatem o zasadności twierdzeń żadnej ze stron postępowania, należy jeszcze raz podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji.

W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

a.bł.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 6 czerwca 2019 r., dokument z 23 października 2018 r., dokument z 14 czerwca 2018 r., dokument z 30 kwietnia 2018 r., dokument z 11 kwietnia 2018 r., dokument z 6 marca 2018 r., dokument z 13 października 2017 r., dokument z 22 maja 2017 r., dokument z 10 stycznia 2017 r., dokument z 10 listopada 2016 r., dokument z 26 listopada 2015 r., dokument z 6 października 2015 r., dokument z 22 maja 2015 r., dokument z 31 marca 2015 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.