Uzasadnienie
We wniosku z dnia 11 czerwca 2012 r., złożonym na urzędowym formularzu, A. U. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na bezczynność Prezydenta w wydaniu zaświadczenia. W jego uzasadnieniu, ujawniając zamiar złożenia skargi kasacyjnej podniósł, iż jest osobą samotną, bezrobotną, utrzymującą się ze świadczeń z pomocy społecznej. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Do jego majątku należy mieszkanie, znajdujące się w budynku "[...]", który nie był remontowany od nowości. Źródłami dochodu skarżącego są zasiłki okresowy i celowy, których średnia wysokość w I półroczu bieżącego roku wyniosła 328,50 zł. W rubryce nr 11 podniósł, iż zasiłki, które pobiera w kasie ośrodka pomocy społecznej (skarżący nie ma rachunku bankowego) muszą wystarczyć mu na utrzymanie. Wskazał również kiedy nabędzie uprawnienia emerytalne ("[...]").
Zauważyć należy, iż zgodnie z art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie ppsa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, iż postanowieniem z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt II SAB/Ol 52/11, Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie, uwzględniając wniosek skarżącego z dnia "[...]" w całości, zwolnił go od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w postanowieniu sądu administracyjnego bez określenia zakresu tego zwolnienia oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków (art. 241 ppsa).
Przedmiotowe postanowienie stało się prawomocne z dniem 2 sierpnia 2011 r. W konsekwencji, na obecnym etapie sprawy, zakresem rozstrzygnięcia objęta może być wyłącznie kwestia ustanowienia dla skarżącego adwokata.
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W warunkach niniejszej sprawy, z uwagi na uprzednie zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych, jedynymi kosztami postępowania, do których poniesienia jest on zobowiązany są koszty związane z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika.
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, że poniesienie przedmiotowych kosztów postępowania nastąpiłoby z uszczerbkiem koniecznego dla niego utrzymania. Skarżący utrzymuje się bowiem w całości ze środków otrzymywanych z pomocy społecznej, które jak przyjąć należy mając na uwadze ich wysokość wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, a nie posiada środków majątkowych, które umożliwiłyby mu poniesienie kosztów postępowania. Mieszkanie, które stanowi jego jedyny majątek, służy bowiem zaspokojeniu jego własnych potrzeb mieszkaniowych.
W tych warunkach, za zasadne uznano ustanowienie dla skarżącego adwokata i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji.