Uzasadnienie
M. S. wnioskiem z dnia [...] października 2013 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2013 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżącemu powyższe postanowienie zostało doręczone w sposób przewidziany prawem w dniu 23 grudnia 2013 r., o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 104 akt sprawy).
M. S. wniósł w dniu 30 grudnia 2013 r. (data nadania) sprzeciw od powyższego postanowienia, jednak w sposób nieprawidłowy zaadresował przesyłkę. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie w dniu 14 stycznia 2014 r. (prezentata biura podawczego WSA - k. 106 akt sprawy) przekazał sprzeciw zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Stosownie zaś do treści art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W tym miejscu należy przywołać stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zajęte w postanowieniu z dnia 16 października 2007 r. o sygn. akt I OZ 538/07, zgodnie z którym, na mocy art. 83 § 3 p.p.s.a., równoznaczne z wniesieniem do sądu jest również oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym, jednak pod warunkiem, iż zostało ono prawidłowo zaadresowane. Natomiast pismo wniesione do niewłaściwego organu lub sądu uznaje się za wniesione do sądu właściwego, dopiero z chwilą jego skierowania do tego sądu (postanowienie NSA z 28 czerwca 2010 r. o sygn. akt II FZ 261/10).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 29 listopada 2013 r. upłynął z dniem 30 grudnia 2013 r., natomiast sprzeciw skarżącego został przekazany przez Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 14 stycznia 2014 r., czyli po upływie terminu, o którym mowa w powołanym przepisie art. 259 § 1 p.p.s.a.
W tej sytuacji należało uznać, że złożony sprzeciw jako wniesiony po terminie jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu, co tym samym uzasadnia odstąpienie od ponownej oceny sytuacji majątkowej skarżącego w kontekście przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy.
Z tych względów na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w postanowieniu.