Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
R. S. wniósł do Sądu pismo procesowe z 9 maja 2016 r., w którym powołał się, że działa w imieniu skarżącego M. S. Zarządzeniem z dnia 13 maja 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał M. S. do usunięcia braków formalnych pisma poprzez nadesłanie 3 egzemplarzy własnoręcznie podpisanego pisma. W odpowiedzi R. S. nadesłał trzy egzemplarze podpisanego przez siebie pisma oraz poświadczoną przez siebie kopię pełnomocnictwa udzielonego mu przez M. S. Zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał R. S. do nadesłania oryginalnego egzemplarza pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, pod rygorem pominięcia czynności dokonanych w sprawie przez pełnomocnika.
W odpowiedzi pismem z dnia 22 lipca 2016 r. R. S., działając w imieniu M. S., wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 20 czerwca 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej jako: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie.
Żaden obowiązujący przepis ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału dotyczące wezwania do przedłożenia brakującego pełnomocnictwa (w formie zgodnej z art. 48 p.p.s.a.) osoby powołującej się na to, że jest pełnomocnikiem strony postępowania.
W tej sytuacji zażalenie wniesione w imieniu skarżącego przez R. S. należy uznać za niedopuszczalne i jako takie odrzucić na podstawie art. art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
W związku z powyższym Sąd postanowił jak w sentencji.