Uzasadnienie
Skarżący J. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu dotyczącym jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r.
W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, pełnoletnim synem K. L. oraz małoletnim synem M. L., pozostającym na jego utrzymaniu. Skarżący oświadczył, iż źródłem utrzymania jego rodziny jest wynagrodzenie otrzymywane przez niego z tytułu umowy o pracę w wysokości 1350 zł brutto miesięcznie oraz dochód E. L.- żony skarżącego z tytułu umowy zlecenia w wysokości 680 zł brutto miesięcznie. Wśród comiesięcznych wydatków koniecznych wnioskodawca wymienił czynsz za wynajem mieszkania w wysokości 1300 zł. Z nadesłanego formularza wniosku wynika, iż wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, przedmiotów wartościowych ani środków pieniężnych.
Uzupełniając przedmiotowy wniosek skarżący w piśmie procesowym z dnia 26 lipca 2011 r. wskazał, iż on i jego żona nie posiadają rachunków bankowych oraz kont i lokat dewizowych. Skarżący oświadczył, iż koszt wydatków związanych z eksploatacją wynajmowanego mieszkania wynosi miesięcznie 380 zł, pokrywany jest z bieżących dochodów. Skarżący przebywa obecnie na urlopie bezpłatnym z powodu remontu zakładu, w którym jest zatrudniony. Z nadesłanego pisma wynika ponadto, iż prowadzący ze skarżącym wspólne gospodarstwo domowe syn – K. L. zatrudniony jest na umowę o pracę i z tego tytułu uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 1.643, 00 zł brutto miesięcznie. Do nadesłanego pisma skarżący dołączył dokumenty źródłowe w postaci odpisów zeznań podatkowych PIT-37 wszystkich dorosłych członków jego rodziny.
Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:
Przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Z dyspozycji art. 243 § 1, oraz art. 245 §§ 1-3 p.p.s.a. wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony, złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.)
Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku oraz wynikających z oświadczeń zawartych w piśmie z dnia 26 lipca 2011 r. uzasadnia przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w żądanym zakresie. Należy bowiem stwierdzić, że dochód, którym rodzina skarżącego dysponuje, tj. 3.773,00 zł brutto miesięcznie na cztery osoby, nie pozwala na poczynienie oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. O trudnej sytuacji materialnej wnioskodawcy świadczy również okoliczność, że w chwili obecnej z przyczyn od skarżącego niezależnych (remont zakładu), przebywa on na urlopie bezpłatnym. Uznać zatem należy, iż rzeczywisty dochód rodziny skarżącego jest niższy od podanego w formularzu wniosku i piśmie z dnia 26 lipca 2011 r. Zestawienie wysokości dochodu, którym rodzina skarżącego miesięcznie dysponuje na zaspokojenie swoich podstawowych potrzeb życiowych z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby, wysokością ponoszonych kosztów utrzymania i wynajmu mieszkania oraz kosztów utrzymania małoletniego syna, prowadzi do wniosku, że z posiadanych środków pieniężnych skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego.
Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna wnioskodawcy, w szczególności niskie dochody, brak oszczędności oraz majątku, który mógłby spieniężyć, pozwala na stwierdzenie, że zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.