Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na druku PPF w dniu 19 marca 2012 r. skarżący J. L. ponownie zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy. Oświadczył, że wnosi o ustanowienie radcy prawnego z urzędu oraz o zwolnienie od kosztów sądowych. Sprawa, w której skarżący złożył wniosek o pomoc prawną, została zakończona przed Sądem na mocy postanowienia z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 784/11 – na mocy tego orzeczenia Sąd odrzucił skargę J. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Skarżący w niniejszej sprawie korzysta z prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych (prawomocne postanowienie referendarza sądowego z dnia 2 sierpnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 784/11).
Na podstawie wniosku PPF i zalegających w aktach dokumentów, ustalono następujące okoliczności: J. L. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójką dzieci. Rodzina utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych przez żonę oraz syna skarżącego w wysokości odpowiednio 1 800 zł. i 2300 zł (brutto) J. L. nie pracuje. Rodzina skarżącego mieszka w wynajętym mieszkaniu, którego koszty utrzymania (w tym koszty jego wynajęcia) oscylują pomiędzy 1600 a 1800 zł. miesięcznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony o zwolnienie od kosztów sądowych został już rozpoznany, albowiem J. L. korzysta ze zwolnienia od pełnych kosztów sądowych, czyli opłat i wydatków na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 2 sierpnia 2011 r. Z uwagi na te procesowe okoliczności, składając kolejny wniosek o prawo pomocy skarżący powinien wykazać, że warunki w jakich żyje odpowiadają przesłankom przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przesłanki uzyskania prawa pomocy w najszerszych granicach tej instytucji określił prawodawca w treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
W świetle tego przepisu, strona obowiązana jest wykazać, że nie posiada jakichkolwiek możliwości współuczestniczenia w kosztach postępowania sądowego, na które składają się koszty sądowe oraz wynagrodzenie fachowego pełnomocnika.
Skarżący opisując we wniosku swą sytuację udowodnił ponad wszelką wątpliwość, iż nie będzie w stanie ponieść znaczących dla niej kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika. Wypada zgodzić się ze skarżącym, iż łączny miesięczny dochód rodziny (w wysokości 4 100 zł brutto, obciążony dodatkowo egzekucją komorniczą) z trudnością pozwala zachować właściwy poziomu życia czteroosobowego gospodarstwa domowego. Wykrojenie z tak skromnych dochodów kwot, jakie zwykli pobierać za sporządzenie skargi kasacyjnej radcowie i adwokaci, spowodowałoby praktyczną niemożliwość egzystowania strony oraz jej najbliższych osób. Przedstawione we wniosku zestawienie wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania oscyluje w granicach miesięcznych dochodów żony skarżącego. W tej sytuacji wygospodarowanie przez rodzinę skarżącego środków na opłacenie fachowego pełnomocnika jest niemożliwe.
Z wyżej powołanych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 260 p.p.s.a.