Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia (...) nr (...) na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 48 w zw. z art. 81 i art.83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz.U. Nr 106 z 2000 r., poz. 1126, z późn. zmianami) nakazał J.B. dokonać rozbiórki wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę garażu typ "Blaszak" wraz z płytą betonową i zasilaniem energetycznym za licznikowym znajdującego się na działce nr (...) położonej przy ul. (...) w S..
W uzasadnieniu wskazano, że podczas przeprowadzonej w dniu 29.11.2002 r. kontroli, nie przedłożono decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego garażu jak również zgłoszenia wykonania robót a z oświadczenia złożonego do protokołu wynika, że w tej sprawie do organu administracji architektoniczno – budowlanej nie występowano.
Na podstawie analizy wypisu z rejestru gruntów ustalono, że współwłaścicielem działki nr (...) jest M.B., która nie zamieszkuje pod adresem gdzie usytuowano garaż, którego dotyczy postępowanie, a pod tym adresem zamieszkują jej dziadkowie J. i M. B. Obiekt wybudowano na potrzeby J.B., jako nie przeznaczony do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce na zasadach określonych w art. 29 ust. 1 pkt 5a ustawy – prawo budowlane. Przystępując zatem do budowy garażu "Blaszak" bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę naruszył on art. 28 ustawy – prawo budowlane.
W odwołaniu skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, J.B. podniósł, iż to P. S.A. w N. dokonał rozbiórki garażu murowanego, którego odwołujący był właścicielem na działce (...), a w zamian za zgodę na rozbiórkę, jako zadośćuczynienie P. zobowiązał się do postawienia garażu typu "Blaszak" na działce (...) wraz z uregulowaniem wszelkich spraw formalnych związanych z budową, a tym samym inwestorem był P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia (...) nr (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję uzasadniając, że sam fakt poniesienia kosztów przez P. nie jest jedynym i podstawowym wyznacznikiem stanowiącym o statusie inwestora w rozumieniu prawa budowlanego, a nadto podjecie zobowiązania przez P. w zakresie dopełnienia spraw formalnych związanych z budową stanowi jedynie zobowiązanie cywilne w stosunku do skarżącego i nie może skutkować zwolnieniem jego z obowiązków wynikających z prawa budowlanego jako inwestora, a ty samym miało miejsce naruszenie art. 28 prawa budowlanego.
J.B. pismem z dnia 25.07.2003 r. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego określając ją jako "wniosek o wznowienie postępowania" podnosząc, iż od 11 lipca 2003 r. obowiązują znowelizowane przepisy prawa budowlanego, a budowa ta jak wynika z zaskarżonej decyzji nie naruszyła przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności by naruszała miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz wymogi techniczno – budowlane.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nie naruszają prawa.
W świetle poczynionych ustaleń faktycznych nie budzi wątpliwości, że objęty nakazem rozbiórki blaszany garaż zlokalizowany na działce nr (...) przy ulicy (...) w S. zbudowany został bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. O obowiązku uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę przed rozpoczęciem prac budowlanych stanowi art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 z późniejszymi zmianami). Także inwestor, który działa w imieniu właściciela wnosi o wydanie pozwolenia na budowę, przedstawiając odpowiednie dokumenty, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Nie zachodzą tu przesłanki określone dyspozycją przepisu art. 29 i 30 prawa budowlanego.
Zgodnie z art. 48 cytowanej wyżej ustawy na podstawie którego podjęto rozstrzygnięcie w sprawie, właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też mimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.
Działania organów nadzoru budowlanego znajdują swoje uzasadnienie w treści wskazanego przepisu, co prowadzi do wniosku, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Skarżący w swojej skardze podnosi okoliczności związane z nowelizacją przepisów prawa budowlanego jakie nastąpiły po dacie wydania decyzji przez organ I instancji jak i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, co w jego ocenie stanowi o zasadności wznowienia postępowania, jednakże przedmiotem oceny jest stan prawny z chwili wydania zaskarżonej decyzji i nie zachodzą tu jakiekolwiek przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania administracyjnego określone w art. 145 k.p.a., co konsekwencji nie zmienia faktu, że nie posiadał on pozwolenia na budowę.
Mając powyższe na uwadze uzasadnia to, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) oddalenie skargi.