Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 11 października 2013 r. J. S. (zwany dalej: "skarżącym’) został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu tego zarządzenia.
Pismem z dnia 9 listopada 2013 r. skarżący wystąpił z zażaleniem na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014 r. o sygn. akt II GZ 763/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.
Zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 11 października 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni.
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego.
Pismem z dnia 11 grudnia 2014 r. skarżący wystąpił ze skargą kasacyjną na postanowienie o odrzuceniu skargi.
Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną.
Skarżący wystąpił z zażaleniem z dnia 3 lutego 2015 r. na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, które zostało odrzucone postanowieniem z dnia 18 czerwca 2015 r.
Na postanowienie o odrzuceniu zażalenia skarżący złożył zażalenie z dnia 14 lipca 2015 r., które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 września 2015 r. o sygn. akt II GZ 411/15.
Skarżący wystąpił następnie do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pismem z dnia 23 listopada 2015 r., w którym zwrócił się o przyznanie adwokata.
Naczelny Sąd Administracyjny pismem z dnia 18 grudnia 2015 r. przekazał wniosek skarżącego – zgodnie z właściwością – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Postanowieniem z dnia 29 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że jego postanowienie z dnia 14 listopada 2014 r. o odrzuceniu skargi, stało się prawomocne od dnia 5 lutego 2015 r.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Wskazać należy, iż postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało zakończone postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 r. o odrzuceniu skargi, które stało się prawomocne od dnia 5 lutego 2015 r.
Natomiast wniosek o prawo pomocy skarżący zawarł w piśmie z dnia 23 listopada 2015 r., które złożył za pośrednictwem poczty w tym samym dniu, zatem już po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 249a p.p.s.a., jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Wobec tego, iż prawo pomocy nie może być udzielone stronie po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. art. 249a p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.