Uzasadnienie
Starosta Bocheński decyzją Nr [...] z dnia 19 marca 2020 r., znak: [...] działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy Prawo budowlane orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę przebudowę, rozbudowę i nadbudowę budynku handlowego o część handlowo-biurową z wewnętrzną instalacją wod. - kan., co, elektryczną, gazową oraz z instalacją kanalizacji deszczowej na działkach nr [...], [...], [...], [...] w obrębie ewidencyjnym Łapanów [[...] jednostce ewidencyjnej [...], Ł..
Od decyzji tej odwołanie wniósł P. K..
Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda Małopolski decyzją z 13 lipca 2020 r., znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W jej uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że stosownie do art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo budowlane, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w sprawie, w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Zgodnie z art. 4 Pb, każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Natomiast przepisy art. 5 ww. ustawy nakazują, by obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi - biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania - projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in.: warunki bezpieczeństwa i higieny pracy, poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich.
Na mocy przepisów zawartych w art. 35 Pb zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, został ograniczony wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowanych zgody na realizację przedsięwzięcia. Sprawdzenie zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało ograniczone do projektu zagospodarowania działki.
Pełną odpowiedzialność za projekt budowlany ponosi projektant posiadający uprawnienia budowlane uprawniające do jego wykonania. Również on decyduje jakie rozwiązania projektowe są przyjęte w wykonanym przez niego projekcie. Zatem na projektancie spoczywa odpowiedzialność przed właściwą izbą zawodową, jak również odpowiedzialność cywilna za wady dokumentacji projektowej.
Przedmiotem inwestycji jest przebudowa, rozbudowa i nadbudowa budynku handlowego o część handlowo - biurową z wewnętrzną instalacją wod.-kan.,co, elektryczną i gazową oraz instalacją kanalizacji deszczowej na działce nr [...], [...], [...], [...] w miejscowości Ł. gmina Łapanów.
Na terenie objętym wnioskiem o pozwolenie na budowę obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy Łapanów zatwierdzony Uchwałą Nr VII/44/2003 z dnia 4 lipca 2003 r. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego 2003 poz. 234 nr 2758 z dnia 19.08.2003 r.) - zwany dalej mpzp.
Zgodnie z jego ustaleniami działka inwestycyjna znajduje się w jednostce strukturalnej oznaczonej symbolem MU tj. tereny koncentracji zabudowy mieszkaniowo-usługowej z podstawowym przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i zagrodową oraz usługi komercyjne (§ 8 ust. 7 pkt. 1).
Organ odwoławczy dokonał kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa i stwierdził, że projektowana inwestycja jest zgodna z warunkami zawartymi w mpzp jw., ponieważ odpowiada przeznaczeniu podstawowemu, jakim są usługi komercyjne, których definicja została określona w § 8 ust. 7 pkt 5 lit c mpzp (rzemiosło usługowe nieuciążliwe i usługi komercyjne - układy rozproszone, tworzone jako usługi wydzielone, wbudowane lub wolnostojące towarzyszące zabudowie mieszkaniowej z równolegle realizowaną infrastrukturą techniczną, w dostosowaniu do architektury regionalnej). Uznaje się, że spełniony został również wskaźnik intensywności zabudowy określony na stronie 6 projektu budowlanego 0,49 bowiem zapisy mpzp określają go max 0,4. Jednakże w § 8 ust. 7 pkt 1 lit e wskazane jest, że dopuszcza się niewielkie przekroczenie wskaźnika intensywności zabudowy w stosunku do zmian inwestycyjnych polegających na uzupełnieniu, modernizacji lub wymianie istniejącej zabudowy z zachowaniem zasad zawartych w pp. 1) a).
Na ww. 6 stronie projektu budowlanego projektant w tej kwestii napisał, cyt.: z uwagi na fakt, że projektowana rozbudowa planowana jest w miejscu, pierwotnie zabudowanym budynkiem mieszkalnym (dz. nr [...]), przedmiotowa inwestycja porządkuje jedynie zabudowę plombową głównej pierzei [...] w Ł. i ma na celu poprawę warunków sanitarnych dla istniejącego sklepu spożywczego inwestora. Doprojektowana część budynku będzie miała 3 kondygnacje (piwnica, parter i poddasze) co odpowiada zapisowi § 14 tabeli 2 L.p. 3 pkt 2 lit. a pauza druga (max 2 pełne kondygnacje nadziemne z poddaszem użytkowym - w dolinach). Dach budynku dwuspadowy o kącie nachylenia 35°, w którym przewidziano naczółki, czyli zgodne z pauzą trzecią i czwartą przepisu mpzp. Dostęp do drogi publicznej będzie odbywał się przez istniejący zjazd z drogi wojewódzkiej dz. nr [...] poprzez działkę nr [...] na zasadzie służebności przejazdu i przechodu - ograniczonego prawa rzeczowego zawartego w księdze wieczystej Nr [...] stosownie do § 7 ust. 10 pkt 11 mpzp.
Przebudowywany rozbuzowywany i nadbudowywany budynek posiada przyłącz wodociągowy, kanalizacyjny, gazowy oraz energetyczny. Woda opadowa będzie odprowadzana do sieci kanalizacji deszczowej. Inwestor zgodnie z zapisem § 14 tab. 2 L.p.7 ust. 8 pkt 2 ppkt 13, cyt.: obowiązują linie zabudowy wg ustaleń planu (zgodnie z zasadami ustawowymi) z dopuszczeniem odstępstw na warunkach indywidualnie uzgodnionych z administratorem drogi uzyskał pozytywne uzgodnienie projektu zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji przez Zarząd Dróg Wojewódzkich w Krakowie Rejon Dróg Wojewódzkich w Myślenicach pismem znak: [...] z dnia 19 grudnia 2019 r. Organ zwrócił uwagę na zapis § 14 tab. 2 l.p. 3 pkt ust 1 pkt 10 lit a, cyt.: tereny MU stanowią strefę o pełnej możliwości lokalizacji obiektów mieszkaniowych i usługowych: zabudowa jednorodzinna, rekreacyjna (letniskowa i pensjonatowa), zagrodowa, usługi publiczne i komercyjne oraz o ograniczonej możliwości lokalizacji funkcji produkcyjnych (wg zasad ustalonych dla poszczególnych rejonów funkcjonalno-przestrzennych oraz wydzielonej strefy inicjatyw i aktywności gospodarczej NR 20).
Wojewoda stwierdził, że planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Podegrodzie.
Zamierzenie nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o jakich mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - obowiązującym na dzień orzekania przez organ I instancji, czyli nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Organ administracji architektoniczno-budowlanej po sprawdzeniu zgodności projektu budowlanego z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także wymaganiami ochrony środowiska, przystąpił do sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, które zostały opisane w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 poz. 1065 tekst jednolity).
Inwestycja spełnia warunki określone w ww. rozporządzeniu. Warunki w zakresie usytuowania budynku dotyczące odległości od granicy działek objętych inwestycją zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1, który brzmi, cyt.: Jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy;
- 2) 3 m -w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy.
Planowana rozbudowa, nadbudowa i przebudowa pomniejszy odległość istniejącego budynku usługowego (oznaczonego cyfrą 2 na pzt) do 3,03 m i 3,50 m od granicy z działką 282. Ściana zewnętrzna nie będzie posiadać otworów okiennych, przewidziano w niej otwory z pustaków szklanych tzw. luksfery (których nie uznaje się za okna) o powierzchni 5,85 m 2 co stanowi 6,2 % tej ściany i odpowiada § 232 ust. 6 ww. rozporządzenia. W związku z powyższym lokalizacja rozbudowanej części budynku jest zgodna z ww. zapisem. W budynku tym ze względu na przeznaczenie i sposób użytkowania zostały wydzielone 2 strefy pożarowe gdzie stosownie do § 209 rozporządzenia, piwnica została zaliczona do PM natomiast parter i poddasze zakwalifikowane, jako ZL III, w lokalizacji 13,60 m (części rozbudowanej) od istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...].
Zatem lokalizacja planowanego obiektu odpowiada warunkom zawartym w § 271 ust. 1 rozporządzenia. Przepisy przeciwpożarowe również zostały spełnione, co zostało potwierdzone przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych - mgr W. J. posiadającego odpowiednie uprawnienia, nr [...], który uzgodnił bez uwag projekt w dniu 24 października 2019 r., (pieczątka na projekcie zagospodarowania działki - strona 9 projektu budowlanego).
Wymagania w zakresie przesłaniania, nasłoneczniania, o których mowa odpowiednio w § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia, również zostały spełnione. Odległość projektowanej rozbudowy o wysokości 9,60 m od istniejącego budynki mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] wynosi 13,60 m. Zatem odległość między tymi budynkami jest większa niż wysokość budynku objętego wnioskiem, w związku z tym należy stwierdzić, że zjawisko zacieniania nie występuje. Z kolei spełnienie ww. przepisów względem rozbudowywanej części budynku również należy uznać za prawidłowe, ponieważ w ścianie szczytowej tego obiektu zlokalizowanego w odległości 3,03 m i 3,50 m od granicy z działką nr [...] zaprojektowano doświetlenie pomieszczeń pustakami szklanymi - luksferami.
Odnosząc się do projektowanego miejsca na gromadzenie odpadów stałych, przewidzianego w rozbudowanej części budynku stwierdzono zgodność z zapisami ww. rozporządzenia.
Za prawidłowe z zapisami § 28 i § 29 rozporządzenia uznano przewidziane w projekcie budowlanym ujęcie wód opadowych z dachu do systemu wewnętrznej kanalizacji deszczowej i odprowadzenie ich do istniejącej studzienki zlokalizowanej na sieci kanalizacji deszczowej. Odprowadzać ona będzie wody opadowe i roztopowe do rzeki [...] Na tę okoliczność inwestor uzyskał decyzję PGW Wód Polskich Dyrektora Zarządu Zlewni w Krakowie z dnia 26 września 2019 r., znak: [...] (stała się prawomocna 3 października 2019 r.). Z kolei wody opadowe z miejsc postojowych oraz utwardzonych dojść i dojazdów zostaną rozprowadzone po nieutwardzonym terenie działki z zachowaniem naturalnego kierunku spływu. Projektowana inwestycja nie spowoduje, że nastąpi zmiana kierunku spływu wód, nie będą one kierowane na działki sąsiednie.
Odnosząc się do dostępu do drogi publicznej, odpowiadając tym samym na zarzuty zawarte w odwołaniu dotyczące tej kwestii wyjaśniono, że w myśl § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r. poz. 1065) - dalej r.w.t. - do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej. Dostęp do drogi publicznej powinien mieć charakter faktyczny i prawny. Możliwość skomunikowania działki inwestora z drogą publiczną stanowi jeden z warunków udzielenia pozwolenia na budowę. W art. 2 pkt 14 ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz.U.2020.293 ze zmianami), "dostęp do drogi publicznej" został zdefiniowany jako bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej.
Ustawodawca przewidział zatem dwa rodzaje dostępu do drogi publicznej: dostęp bezpośredni (poprzez zjazd) oraz - dostęp pośredni, poprzez drogę wewnętrzną lub inną nieruchomość, posiadającą bezpośredni dostęp do drogi publicznej (pod warunkiem ustanowienia na rzecz inwestora służebności drogowej).
Z analizy akt sprawy wynika, że planowana inwestycja posiada dostęp do drogi publicznej poprzez istniejący zjazd z drogi wojewódzkiej DW-G 966 (działka nr [...]) do działki nr [...] a następnie poprzez działkę [...] na zasadzie służebności przejazdu i przechodu. Dla działki nr [...] należącej do Pana P. K. Sąd Rejonowy w B. prowadzi księgę wieczystą Nr [...] W III dziale ww. księgi wieczystej pisze, cyt.: prawo przejazdu przechodu i przegonu bydła zachodnim krańcem działek bud [...] i grunt [...] (obecnie dz. nr [...]) pasem 3m szerokim na rzecz każdoczesnych właścicieli i posiadaczy działek [...] bud. I grunt [...] w Ł..
A. D. (inwestor) jest właścicielem działek nr [...] i nr [...], powstałych na skutek podziału działki [...] Pełnomocnik inwestora w piśmie z 16 czerwca 2020 r., wskazał, cyt.: Jak wynika z wykazu synchronizacyjnego i zmian w skład działki nr [...] wchodzi pgr [...] i cz. pgr [...]. Synchronizacja działki [...] wykonana w 1987 roku była niepełna - w skład działki ewidencyjnej [...] wchodzi bowiem parcela budowlana [...] i [...], co w sposób bezsprzeczny wykazała synchronizacja sprostowawcza M. S. oraz opinia biegłego z zakresu geodezji mgr inż. J. J. sporządzona w toku sprawy sądowej toczącej się przed Sądem Rejonowym w B. (sygn. akt I C [...]). Żadna ze stron nie kwestionowała opinii biegłego, a nadto Sąd z urzędu nie dopatrzył się jakichkolwiek przesłanek do jej dyskwalifikacji wobec powyższego oddalono wszystkie żądania procesowe P. K.. Parcela budowlana [...] oraz parcela gruntowa [...], z którym wiąże się wymienione wyżej prawo przechodu, przejazdu i przegonu bydła, obecnie wchodzą w skład działki nr [...].
W kwestii zarzutów dotyczących nieuwzględnienia przez Starostę Bocheńskiego toczącego się postępowania przez Sądem Rejonowym w B. pod sygnaturą I C 673/19 o zniesienie służebności przechodu przegonu i przejazdu wyjaśniono, że P. M. do pisma z dnia 16 czerwca 2020 r. załączył:
- - postanowienie Sądu Rejonowego w B. I Wydział Cywilny z dnia 27 marca 2020 r., sygn. akt I C 673/19 umarzające postępowanie w stosunku do pozwanego Ł. D., ze sprawy z powództwa P. K. o zniesienie służebności przechodu, przegonu i przejazdy w przedmiocie oświadczenia powoda o cofnięciu pozwu wobec pozwanego,
- - postanowienie Sądu Rejonowego w B. I Wydział Cywilny z dnia 27 marca 2020 r., sygn. akt I C 673/19 oddalające wniosek o zniesienie służebności przechodu, przegonu i przejazdu w przedmiocie wniosku P. K. o udzielenie zabezpieczenia,
- - wyrok Sądu Rejonowego w B. Wydziału Cywilnego z dnia 13 sierpnia 2019 r., sygn. akt I C 389/18 oddalające powództwo P. K. przeciwko A. D. i Ł. D. o ochronę własności.
Spór dotyczący służebności gruntowej został rozstrzygnięty przez Sąd Rejonowy w B., a służebność gruntowa nie została zniesiona. W związku z tym zapis w dziale III księgi wieczystej Nr [...] w obecnym stanie prawnym dalej obowiązuje. Zatem mając powyższe na uwadze oraz fakt, że działka A. D. nr [...] ma zapewniony dostęp do drogi publicznej poprzez ustanowione ograniczone prawo rzeczowe w postaci służebności gruntowej na działce nr [...] stwierdzono, że planowana inwestycja odpowiada zapisom § 14 ww. rozporządzenia.
Organ nie jest właściwy do badania kwestii spornych, co do służebności przejazdu, przechodu i przegonu w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego a regulacja spornych służebności może być regulowana w ramach postępowań sądowych.
Nie doszło również do naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane o brzmieniu, cyt.: 1. Obiekt budowlany, jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając: 9) poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej;, ponieważ inwestor realizując planowaną inwestycję korzystać będzie tylko i wyłącznie z przysługującego mu ograniczonego prawa rzeczowego. Służebność gruntowa uprawnia go to przejazdu przechodu i przegonu pasem o szerokości 3 m przez działkę 282 - co ukazano na projekcie zagospodarowania działki. Jego zamiarem nie będzie korzystanie z szerszej części nieruchomość odwołującego a jedynie z przypisanego w księdze wieczystej pasa o szerokości 3 m.
Wobec spełnienia wymagań określonych w przepisach art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane (m.in. inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane), wypełniając przepis art. 35 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Opisaną wyżej decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie P. K.. Zaskarżonej decyzji zarzucił:
- 1. obrazę przepisów prawa procesowego, a to:
- - art. 7, art. 8 art. 77 § 1 i § 3 oraz art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez błędną, dowolną i niezwykle pobieżną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym w szczególności w postaci przedłożonych do akt niniejszej sprawy orzeczeń Sądu Rejonowego w B. wydanych w sprawie oznaczonej sygn. I C 673/19 o zniesienie służebności i w konsekwencji bezpodstawne przyjęcie, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, gdy tymczasem nie spełnia ona wymogów określonych przepisami prawa w kwestii dostępu do drogi publicznej;
- 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na uznaniu, że postępowanie sądowe o zniesienie służebności zostało zakończone, a tym samym działka nr [...] należąca do A. D. ma zapewniony dostęp do drogi publicznej, gdy tymczasem zakończone zostało postępowanie jedynie przeciwko Ł. D., który nie jest właścicielem nieruchomości, na skutek cofnięcia przez skarżącego pozwu, a przeciwko A. D. postępowanie dalej się toczy i nie wiadomo jaki będzie jego wynik;
- 3. Obrazę przepisów prawa materialnego, a to:
- - art. 4 i art. 5 ust 1 pkt 9 Prawa budowlanego oraz § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U z 2019 poz. 1065) poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji pomimo, iż wydana ona została bez poszanowania interesów Skarżącego i bez uwzględnienia okoliczności, że należąca do A. D. działka numer [...] na skutek realizacji inwestycji straci połączenie z drogą publiczną za pośrednictwem działki [...];
- - art. 8 § 1 k.p.a. i art. 2 Konstytucji RP poprzez nierówne potraktowanie przez organ stron niniejszego postępowania, polegające wydaniu orzeczenia, które bez uzasadnionej przyczyny stawia interes inwestora ponad interes skarżącego.
Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi podkreślono, że Wojewoda Małopolski dokonał błędnych ustaleń faktycznych przyjmując, że spór dotyczący służebności został już prawomocnie zakończony. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na stronie 1 i 6 wskazane jest, że pełnomocnik inwestora przedłożył min. "postanowienie Sądu Rejonowego w B. I Wydział Cywilny z dnia 27 marca 2020 roku sygn. akt I C 637/19 oddalające wniosek o zniesienie służebności przechodu, przegonu i przejazdu w przedmiocie wniosku P. K. o udzielenie zabezpieczenia". Oddalony został wniosek o udzielenie zabezpieczenia, nie zaś pozew o zniesienie służebności.
Skarżący wyjaśnił, że jest właścicielem działki numer [...] o pow. 0,13 położonej w Ł. objętej księgą wieczysta nr TRI [...]/0 prowadzoną przez Sąd Rejonowy w B.. Działka ta została utworzona z pb. [...], pgr [...], [...], pb [...], [...] oraz pgr [...], [...] i [...]. Stanowi ona grunty rolne zabudowane i grunty orne. W dziale III księgi wieczystej KW nr [...] zostało zapisane ograniczone prawo rzeczowe służebności przejazdu przechodu i przegonu bydła zachodnim krańcem działek bud. [...] i grunt [...] (obecnie działka nr [...]) pasem 3 metry szerokim na rzecz każdoczesnych właścicieli i posiadaczy działek [...] bud. i grunt [...] położonych w Ł.. Prawo to zostało ustanowione na mocy aktu notarialnego z dnia 14 grudnia 1962 roku Rep A [...], Inwestor A. D. jest właścicielem działek nr [...] i nr [...] o łącznej powierzchni 0,15 ha położonych w Ł.. Nieruchomość ta powstała na skutek podziału działki [...] Jak wynika z wykazu synchronizacyjnego i zmian w skład działki nr [...] wchodziła pgr [...] i cz. pgr [...].
Parcela budowlana [...] oraz parcela gruntowa [...], z którymi wiąże się wymienione wyżej prawo przechodu, przejazdu i przegonu bydła, obecnie wchodzą w skład działki nr [...]. Na działce [...] syn wnioskodawcy A. D. - Ł. D. prowadzi działalność gospodarczą, ma tam magazyn oraz sklep. A. D. jest też właścicielem działki nr [...] o pow. 0,02 ha położonej w Ł.. Działka ta powstała z pb. [...] oraz cz. pgr [...]. Na działce tej stał niegdyś stary dom, który w chwili obecnej już nie istnieje. Został wyburzony. Należąca do A. D. działka [...] po wyburzeniu w/w wyżej budynku uzyskała dostęp do drogi za pośrednictwem nieruchomości nr [...], która przylega do drogi publicznej.
W Sądzie Rejonowym w B. pod sygn. akt I C 389/18, przeciwko Ł. D. i A. D. toczyło się postępowanie sądowe o ochronę prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,13 ha, położonej w Ł., objętej KW [...] W toku tego postępowania po sporządzeniu dodatkowej synchronizacji i opinii biegłego do spraw geodezji okazało się, że A. D. przysługuje ograniczone prawo rzeczowe w stosunku do działki należącej do Skarżącego P. K.. W tej sytuacji pełnomocnik Skarżącego pismem z dnia 4 sierpnia 2019 roku zmienił żądanie pozwu w ten sposób, że w miejsce pierwotnie wskazanego wniósł o zniesienie służebności prawa przechodu, przegonu i przejazdu obciążającej działkę 282 o pow. 0,13 ha położonej w Ł. objętej KW [...] ustanowionej na rzecz parceli budowlanej nr [...] oraz parceli gruntowej nr [...], które utworzyły działkę 284, a po jej podziale wchodzą w skład działki [...] położonej w Ł. zapisanej w KW Nr TRI [...] której właścicielem jest A. D.. W ocenie skarżącego, w związku z wyburzeniem domu na działce nr [...], istniejąca na jego działce służebność utraciła dla nieruchomości władnącej wszelkie znaczenie.
Wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2019 roku sygn. akt I C 389/18 Sąd Rejonowy w B. Wydział I Cywilny oddalił powództwo o ochronę własności. Zmienione powództwo zaś Sąd wyłączył do rozpoznania w osobnym postępowaniu. Sprawa o zniesienie służebności została zarejestrowana pod sygn. akt I C 673/19. W związku z tym, że Ł. D. nie jest właścicielem działki na rzecz której istnieje służebność, P. K. pismem z dnia 12 lutego 2020 roku cofnął powództwo przeciwko Ł. D.. W wyniku cofnięcia powództwa przez Skarżącego Sąd Rejonowy w B. postanowieniem z dnia 27 marca 2020 roku umorzył postępowanie w stosunku do Ł. D.. Postępowanie w stosunku do A. D. - właściciela działki nr [...] nadał się toczy. W toku postępowania o zniesienie służebności miało miejsce postępowanie incydentalne w przedmiocie udzielenia zabezpieczenia, które zakończyło się wydaniem przez Sąd Rejonowy w B. w dniu 27 marca 2020 roku postanowienia o oddaleniu wniosku o zabezpieczenie roszczenia.
Zdaniem skarżącego Wojewoda Małopolski całkowicie bezpodstawnie przyjął, że spór dotyczący służebności gruntowej został już rozstrzygnięty przez Sąd Rejonowy w B.. Spór ten został prawomocnie rozstrzygnięty jedynie w stosunku do Ł. D.. W stosunku do A. D. sprawa nadal się toczy.
Stosownie do § 14 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U z 2019 poz. 1065) do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych.
Szerokość jezdni stanowiącej dojazd nie może być mniejsza niż 3 m. Z przepisu tego wynika wprost, że dostęp do drogi publicznej musi być prawnie zapewniony. W chwili obecnej, z uwagi na to, że sprawa o zniesienie służebności drogi koniecznej jest w toku nie można powiedzieć, że dostęp nieruchomości inwestora do drogi publicznej jest prawnie zapewniony. Decyzja, w tej sytuacji jest zdaniem skarżącego niezgodna z przepisami i ostać się nie może.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2.
Do dnia dzisiejszego stan epidemii nie został odwołany.
Zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2).
Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3).
Na mocy art. 15zzs4 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 grudnia 2020 r. (k – 28 - 29) niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy.
W ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. sąd jest uprawniony do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.), zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 P.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 P.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa.
Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 P.p.s.a.
Z istoty kontroli wynika, że legalność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Mając na uwadze wskazane wyżej kryteria legalności Sąd stwierdza, że złożona skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są prawidłowe. Uzasadnienia decyzji obu instancji zostały sporządzone zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 k.p.a. a zawarte w nich stwierdzenia dotyczące poszczególnych istotnych dla sprawy okoliczności są jasne i wyczerpujące.
Zgodnie z art. 35 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.):
- 1. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
- 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
- 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
- 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust.7;
- 4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Stosownie do art. 34 ust. 3 P.b. projekt budowlany powinien zawierać:
- 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich;
- 2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych;
- 3) stosownie do potrzeb - w przypadku drogi krajowej lub wojewódzkiej, oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą, zgodnie z przepisami o drogach publicznych;
- 4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych;
- 5) informację o obszarze oddziaływania obiektu.
Zasadą jest, że w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę organy nie weryfikują szczegółowych rozwiązań projektowych zawartych w przedłożonym projekcie budowlanym, natomiast badają projekt zagospodarowania terenu, co wyraźnie wynika z treści art. 35 ust. 1 pkt 2 P.b. Kontrola projektu budowlanego może dotyczyć tylko obszaru wyznaczonego treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b., tj. zgodności z ustaleniami miejscowego planu albo z decyzją o warunkach zabudowy.
Trzeba jednak zaznaczyć, że opinie projektantów stanowią część materiału dowodowego, który podlega ocenie organów orzekających w sprawie zgodnie z zasadami art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., jak każdy dowód w sprawie.
Stosownie do art. 7 K.p.a. - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 K.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie, jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 K.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego. Uzasadnienie faktyczne w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 K.p.a., która winna uwzględniać wymogi logicznego rozumowania i zasady doświadczenia życiowego. Obowiązkiem organu rozstrzygającego sprawę - w ramach motywowania podjętej decyzji - jest ustosunkowanie się do wszystkich twierdzeń wniosku dotyczących istotnych okoliczności faktycznych czy prawnych, a także zarzutów podnoszonych przez strony w trakcie toczącego się postępowania, odzwierciedlenie tego winno znaleźć się w uzasadnieniu decyzji.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że wbrew stanowisku skarżącego, organy obu instancji sprostały postawionym przed nimi wymaganiom określonym w przepisach K.p.a. i dokonały własnej merytorycznej oceny przedłożonych dokumentów. Organy odniosły się również wystarczająco do wszystkich formułowanych przez skarżącego zastrzeżeń.
W kontrolowanej sprawie organy administracji architektoniczno-budowlanej w sposób prawidłowy dokonały kontroli projektu budowlanego w zakresie zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego, posiadania przez inwestora wymaganych opinii i uzgodnień jak i wykonania projektu budowlanego przez uprawnione osoby.
Poszczególne zarzuty skargi są bezzasadne.
Projektowana inwestycja jest zgodna z warunkami zawartymi w mpzp, bowiem znajduje się w jednostce strukturalnej oznaczonej symbolem MU tj. tereny koncentracji zabudowy mieszkaniowo-usługowej z podstawowym przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i zagrodową oraz usługi komercyjne (§ 8 ust. 7 pkt. 1).
Charakter inwestycji odpowiada przeznaczeniu podstawowemu, jakim są usługi komercyjne, których definicja została określona w § 8 ust. 7 pkt 5 lit c mpzp (rzemiosło usługowe nieuciążliwe i usługi komercyjne - układy rozproszone, tworzone jako usługi wydzielone, wbudowane lub wolnostojące towarzyszące zabudowie mieszkaniowej z równolegle realizowaną infrastrukturą techniczną, w dostosowaniu do architektury regionalnej).
Analiza projektu budowlanego wykazała, że jest on kompletny. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu wpisem do izby samorządu zawodowego. Projekt zagospodarowania inwestycji jest kompletny i został sporządzony przez uprawnionego projektanta na kopii aktualnej mapy do celów projektowych. Inwestor uzyskał wymagane uzgodnienia, a całość inwestycji zlokalizowana jest na działkach, co do których złożył oświadczenie o posiadaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Planowana inwestycja posiada dostęp do drogi publicznej poprzez istniejący zjazd z drogi wojewódzkiej DW-G 966 (działka nr [...]) do działki nr [...] a następnie poprzez działkę 282 na podstawie służebności przejazdu i przechodu. Dla działki nr [...] należącej do Pana P. K. Sąd Rejonowy w B. prowadzi księgę wieczystą Nr [...] W III dziale ww. księgi wieczystej wpisano prawo przejazdu, przechodu i przegonu bydła zachodnim krańcem działek bud [...] i grunt [...] (obecnie dz. nr [...]) pasem 3m szerokim na rzecz każdoczesnych właścicieli i posiadaczy działek [...] bud. I grunt [...] w Ł..
A. D. (inwestor) jest właścicielem działek nr [...] i nr [...], powstałych na skutek podziału działki [...] Działka A. D. nr [...] ma zapewniony dostęp do drogi publicznej poprzez ustanowione ograniczone prawo rzeczowe w postaci służebności gruntowej na działce nr [...] powoduje, że planowana inwestycja odpowiada zapisom § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 poz. 1065). Wbrew zarzutom skarżącego toczące się przed sądem powszechnym postępowanie w przedmiocie zniesienia służebności nie ma znaczenia dla prawidłowości kontrolowanego rozstrzygnięcia administracyjnego. Ewentualne niekorzystne rozstrzygnięcie dla nieruchomości władnącej (o charakterze konstytutywnym) może stać się przedmiotem ponownej oceny w administracyjnych postępowaniach nadzwyczajnych. Poza tym nie można tracić z pola widzenia przesłanek wynikających z ustawy kodeks cywilny do zniesienia służebności za wynagrodzeniem (art. 294 k.c.) i bez wynagrodzenia (art. 295 k.c.) Stosownie do art. 294 k.c. właściciel nieruchomości obciążonej może żądać zniesienia służebności gruntowej za wynagrodzeniem, jeżeli wskutek zmiany stosunków służebność stała się dla niego szczególnie uciążliwa, a nie jest konieczna do prawidłowego korzystania z nieruchomości władnącej.
Zgodnie natomiast z art 295 k.c. Jeżeli służebność gruntowa utraciła dla nieruchomości władnącej wszelkie znaczenie, właściciel nieruchomości obciążonej może żądać zniesienia służebności bez wynagrodzenia. W okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy spełnienie tych przesłanek ustawy jest wątpliwe, bowiem oceniane być muszą przez pryzmat wpływu na zwiększenie gospodarczej użyteczności nieruchomości władnącej, ale będzie je samodzielnie oceniał sąd powszechny w procesie cywilnym.
Wobec spełnienia wymogów określonych w art. 34 ust 1-3 i art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z art. 35 ust. 4 tej ustawy - organy administracji architektoniczno-budowlanej w sposób prawidłowy, z poszanowaniem art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a., dokonały kontroli projektu budowlanego w zakresie zgodności z mpzp, zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego, posiadania przez inwestora wymaganych opinii i uzgodnień oraz wykonania projektu budowlanego przez uprawnione osoby.
Oczywiste jest, że realizowanie obiektów budowlanych (ich przebudowa, rozbudowa i nadbudowa) w istniejącej zabudowie, szczególnie w pobliżu nieruchomości należącej do skarżącego, musi się wiązać z wzajemnym oddziaływaniem.
W trakcie procesu budowlanego dochodzi do kolizji interesów różnych podmiotów o zróżnicowanym charakterze. Aby jednak oddziaływanie projektowanej inwestycji można było uznać za sprzeczne z prawem, muszą być naruszone konkretne przepisy prawa materialnego. Nie każde oddziaływanie może skutkować powstrzymaniem procesu inwestycyjnego, w oparciu o ochronę interesów osób trzecich udzieloną w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego (na który powołuje się skarżący). Takiej sprzeczności z prawem Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie dopatrzył się. Projekt zawiera rozwiązania minimalizujące ewentualne niedogodności dla ludzi i otoczenia. Wbrew zarzutom skargi interes inwestora nie został postawiony ponad interes skarżącego, bowiem wydana decyzja wprowadza ład zagospodarowania terenu i godzi interesy różnych podmiotów.
Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) oraz w trybie art. 15zzs⁴ ust 3 ustawy z dnia 14 maja 2020 r o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U.2020.875) z dnia 2020.05.15.