Art. 23 ust. 2 ustawa o repatriacji
Aktualne brzmienie
Prostym językiem
Repatriant, który nie może samodzielnie znaleźć pracy, może dostać od starosty pomoc w aktywizacji zawodowej. Pomoc polega na zwrocie części kosztów podnoszenia kwalifikacji samego repatrianta albo kosztów poniesionych przez pracodawcę na utworzenie stanowiska pracy, przeszkolenie lub wynagrodzenie. Zwrot kosztów jest możliwy tylko w ciągu 5 lat od uzyskania przez repatrianta polskiego obywatelstwa, a każdą formę pomocy można zastosować tylko raz. Łączny zwrot dla pracodawcy nie może przekroczyć dwunastokrotności przeciętnego wynagrodzenia z kwartału poprzedzającego pierwszą umowę.
Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.
Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 10.02.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.
Powiązane przepisy
- art. 23 ust. 1 zasada ogólnaRepatriantowi, który nie ma możliwości samodzielnego podjęcia pracy, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania repatrianta może zapewnić aktywizację zawodową przez:
Historia zmian
3 brzmień, obecne od 1.08.2025
Odsyła do (1)
- ustawa o repatriacji art. 23 ust. 1 odesłanie