Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę M. W. (dalej powoływany także jako: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości i podatku leśnym za 2013 r.
Na powyższe postanowienie Skarżący złożył zażalenie, w którym zakwestionował zasadność odrzucenia skargi. Podkreślił, że skargę nadał w dniu 12 listopada 2014 r. a zatem z zachowaniem ustawowego terminu. Pismo to, z uwagi na zakres przedmiotowy, Sąd potraktował jako skargę kasacyjną od wydanego w sprawie postanowienia odrzucającego skargę.
Postanowieniem z dnia 18 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę kasacyjną M. W., z uwagi na nie sporządzenie skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Na powyższe postanowienie, Skarżący złożył zażalenie wskazując na naruszenie art. 246 § 1 w zw. z art. 257, art. 258 § 2 pkt 6 oraz art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.).
Postanowieniem z dnia 18 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił zażalenie Skarżącego na postanowienie z dnia 18 lutego 2015 r., z uwagi iż zostało sporządzone osobiście przez Skarżącego, mimo że bezwzględnie obowiązujące przepisy wskazują, że winno ono być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego.
Na powyższe postanowienie Skarżący złożył zażalenie, którego treść w istocie była identyczna jak treść skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Skarżący wskazał w nim trudną sytuację materialną, która w jego ocenie uzasadniała umorzenie ciążących na nim należności podatkowych.
Wraz z zażaleniem Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który został prawomocnie rozpoznany postanowieniem WSA w Białymstoku z dnia 3 czerwca 2015 r. (k. 75 akt) – NSA w Warszawie postanowieniem z dnia 20 lipca 2015 r. II FZ 575/15 oddalił zażalenie Skarżącego na ww. postanowienie Sądu.
Skarżący, mimo wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 18 marca 2015 r., nie uiścił wymaganego wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na wezwania Sądu, Skarżący składa kolejne wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych, które są na bieżąco rozpoznawane zarówno przez referendarza tut. Sądu jak również WSA w Białymstoku oraz Naczelny Sąd Administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że Skarżący nie wykonuje prawomocnego zarządzenia z dnia 9 kwietnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł (k. 52 akt), od zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 18 marca 2015 r. W odpowiedzi na kolejne wezwania do jego uiszczenia, Skarżący składa nowe wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie, które to wnioski są na bieżąco rozpatrywane przez referendarzy, WSA w Białymstoku oraz Naczelny Sąd Administracyjny. Skarżący w ten sposób złożył trzy wnioski o przyznanie prawa pomocy, z tego dwa zostały prawomocnie, negatywnie dla Skarżącego rozpoznane. Takie postępowanie Skarżącego stanowi niewątpliwie celowe działanie, mające znamiona nadużycia prawa, zmierzające do przewlekłego prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego i uniemożliwienia Sądowi zakończenia niniejszej sprawy.
W tym stanie rzeczy, uznając że Skarżący nie wykonał prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia, Sąd stosując przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł o jego odrzuceniu.