Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę M. W. (dalej powoływany także jako: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości i podatku leśnym za 2013 r.
Na powyższe postanowienie Skarżący złożył zażalenie, w którym zakwestionował zasadność odrzucenia skargi. Podkreślił, że skargę nadał w dniu 12 listopada 2014 r. a zatem z zachowaniem ustawowego terminu. Pismo to, z uwagi na zakres przedmiotowy, Sąd potraktował jako skargę kasacyjną od wydanego w sprawie postanowienia odrzucającego skargę.
Postanowieniem z dnia 18 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę kasacyjną M. W., z uwagi na nie sporządzenie skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Na powyższe postanowienie, Skarżący złożył zażalenie wskazując na naruszenie art. 246 § 1 w zw. z art. 257, art. 258 § 2 pkt 6 oraz art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.).
Postanowieniem z dnia 18 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił zażalenie Skarżącego na postanowienie z dnia 18 lutego 2015 r., z uwagi iż zostało sporządzone osobiście przez Skarżącego, mimo że bezwzględnie obowiązujące przepisy wskazują, że winno ono być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego.
Na powyższe postanowienie Skarżący złożył zażalenie, którego treść w istocie była identyczna jak treść skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Skarżący wskazał w nim trudną sytuację materialną, która w jego ocenie uzasadniała umorzenie ciążących na nim należności podatkowych.
Skarżący, mimo wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 18 marca 2015 r., nie uiścił wymaganego wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na wezwania Sądu, Skarżący składa kolejne wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych, które są na bieżąco rozpoznawane zarówno przez referendarza tut. Sądu jak również WSA w Białymstoku oraz Naczelny Sąd Administracyjny.
Postanowieniem z dnia 18 maja 2016 r. WSA w Białymstoku odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 18 marca 2015 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia, wskazując że Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od zażalenia, składając jedynie kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu. Zdaniem Sądu, takie działanie Skarżącego jest nadużyciem prawa, zmierzającym do przewlekłego prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Na powyższe postanowienie, Skarżący złożył w dniu 14 czerwca 2016 r. zażalenie (k. 185 akt sąd.) wskazując na naruszenie art. 246 § 1 w zw. z art. 257, art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.).
Wraz z zażaleniem Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który został prawomocnie rozpoznany postanowieniem WSA w Białymstoku z dnia 14 września 2016 r. (k. 221 akt).
Skarżący, mimo wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 18 maja 2016 r., nie uiścił wymaganego wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, Skarżący złożył zażalenie na postanowienie Przewodniczącego Wydziału I, które zostało oddalone przez NSA postanowieniem z dnia 17 stycznia 2017 r. II FZ 860/16.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że Skarżący nie wykonał prawomocnego zarządzenia z dnia 26 października 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, od zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 18 maja 2016 r.
W tym stanie rzeczy, uznając że Skarżący nie wykonał prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia, Sąd stosując przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł o jego odrzuceniu.