Uzasadnienie
Skarżący, wnioskiem z dnia 20 czerwca 2016 r., wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od wpisu od skargi od zażalenia. W związku z tym złożył, na urzędowym formularzu PPF, oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie, z którym pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a źródłem utrzymania małżonków jest zasiłek przedemerytalny żony, wynoszący 857,92 zł miesięcznie netto.
W dalszej części oświadczenia skarżący nie wskazał jakiegokolwiek majątku, nie zawarł też żadnego uzasadnienia. Jedynie w pozycji nr 11 - zobowiązania i wydatki wskazał, że z tytułu rat leasingowych miesięcznie uiszcza 10 000 zł, zaś koszty leczenia i opłaty za mieszkanie to odpowiednio 120 i 250 zł miesięcznie.
W odpowiedzi na wezwanie do złożenia dodatkowego oświadczenia skarżący podał, że jego miesięczny dochód z pracy wynosi 1 500 zł. Nadmienił także, że posiada oszczędności wynoszące 600 zł oraz 100 euro. Pomimo wezwania nie przedłożył jednak wyciągów z rachunków bankowych ani deklaracji VAT. Nie odniósł się również do wezwania o wskazanie składników majątku, w tym nieruchomości i pojazdów.
Wpis od zażalenia, zwolnienia od którego skarżący się domaga, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, wynosi 100 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Poprzez wykazanie okoliczności o których wyżej mowa należy rozumieć złożenie kompletnego, jasnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym.
W niniejszym przypadku skarżący, wzywany do złożenia dodatkowego oświadczenia oraz dokumentów źródłowych w istocie zignorował to wezwanie. Podając bowiem wysokość swojego dochodu, równego minimalnemu wynagrodzenia za pracę, w ogóle nie odniósł się do kwestii nieruchomości czy też pojazdów mechanicznych. Nie sprecyzował także wysokości ponoszonych wydatków bytowych oraz nie przedstawił dokumentów, o które był wzywany. W tej sytuacji, wobec takiej postawy skarżącego, nie sposób jest stwierdzić, że wykazał on spełnienie przez siebie ustawowych przesłanek uzyskania prawa pomocy.
Niezależnie jednak od powyższego zauważyć należy, że skarżący podał, że dysponuje oszczędnościami, w wysokości 600 zł i 100 euro, tak więc kwota wpisu od zażalenia (100 zł), zwolnienia od której się domaga, znajduje pokrycie w tych środkach.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.