Art. 138 § 3 Kodeks pracy
Aktualne brzmienie
Prostym językiem
Przepis dotyczy pracowników wykonujących pracę w ruchu ciągłym, czyli taką, której nie można przerwać ze względu na technologię produkcji lub ciągłe potrzeby ludności. Pracodawca może wtedy wydłużyć przeciętny tydzień pracy do 43 godzin w okresie rozliczeniowym do 4 tygodni, a w niektóre dni nawet do 12 godzin. Za każdą godzinę powyżej 8 godzin w takim dniu pracownik dostaje dodatek do wynagrodzenia. Obliczając wymiar czasu pracy, mnoży się 8 godzin przez liczbę dni kalendarzowych w okresie (bez niedziel, świąt i dni wolnych), a potem dodaje się godziny przedłużenia, które nie mogą przekroczyć 4 na każdy tydzień.
Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.
Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 18.08.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.
Powiązane przepisy
- art. 138 § 1 zasada ogólnaPrzy pracach, które ze względu na technologię produkcji nie mogą być wstrzymane (praca w ruchu ciągłym), może być stosowany system czasu pracy, w którym jest dopuszczalne przedłużenie czasu pracy do 43 godzin przeciętnie…
- art. 138 § 2 odesłaniePrzepis § 1 stosuje się także w przypadku, gdy praca nie może być wstrzymana ze względu na konieczność ciągłego zaspokajania potrzeb ludności.
Historia zmian
3 brzmień, obecne od 1.01.2004
Odsyła do (2)
- Kodeks pracy art. 138 § 1 odesłanie
- Kodeks pracy art. 138 § 2 odesłanie