prosto w prawo Dla profesjonalistów

Art. 138 Kodeks pracy

obowiązuje od 1.01.2004Stan prawny na 4.10.2026·Źródło: ELI / Sejm RP, oficjalny PDF ↗

Aktualne brzmienie

Art. 138.
§ 1.Przy pracach, które ze względu na technologię produkcji nie mogą być wstrzymane (praca w ruchu ciągłym), może być stosowany system czasu pracy, w którym jest dopuszczalne przedłużenie czasu pracy do 43 godzin przeciętnie na tydzień w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 tygodni, a jednego dnia w niektórych tygodniach w tym okresie dobowy wymiar czasu pracy może być przedłużony do 12 godzin. Za każdą godzinę pracy powyżej 8 godzin na dobę w dniu wykonywania pracy w przedłużonym wymiarze czasu pracy pracownikowi przysługuje dodatek do wynagrodzenia, o którym mowa w art. 151¹ § 1 pkt 1.
§ 2.Przepis § 1 stosuje się także w przypadku, gdy praca nie może być wstrzymana ze względu na konieczność ciągłego zaspokajania potrzeb ludności.
§ 3.W przypadkach określonych w § 1 i 2 obowiązujący pracownika wymiar czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym oblicza się:
1)mnożąc 8 godzin przez liczbę dni kalendarzowych przypadających w okresie rozliczeniowym, z wyłączeniem niedziel, świąt oraz dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, a następnie
2)dodając do otrzymanej liczby liczbę godzin odpowiadającą przedłużonemu u danego pracodawcy tygodniowemu wymiarowi czasu pracy.
§ 4.Liczba godzin odpowiadająca przedłużonemu u danego pracodawcy tygodniowemu wymiarowi czasu pracy nie może przekraczać 4 godzin na każdy tydzień okresu rozliczeniowego, w którym następuje przedłużenie czasu pracy.
§ 5.Przepisy art. 130 § 2 zdanie drugie i § 3 stosuje się odpowiednio.

Prostym językiem

Przepis dotyczy pracowników wykonujących pracę w ruchu ciągłym, czyli taką, której nie można przerwać ze względu na technologię produkcji lub ciągłe potrzeby ludności. Pracodawca może wtedy wydłużyć przeciętny tydzień pracy do 43 godzin w okresie rozliczeniowym do 4 tygodni, a w niektóre dni nawet do 12 godzin. Za każdą godzinę powyżej 8 godzin w takim dniu pracownik dostaje dodatek do wynagrodzenia. Obliczając wymiar czasu pracy, mnoży się 8 godzin przez liczbę dni kalendarzowych w okresie (bez niedziel, świąt i dni wolnych), a potem dodaje się godziny przedłużenia, które nie mogą przekroczyć 4 na każdy tydzień.

Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.

Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 4.10.2026, tekst z 18.08.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.

Powiązane przepisy

Orzeczenia i interpretacje (133)

Powołują ten przepis: 132 orzeczeń sądów powszechnych, SN i TK (SAOS) i 1 orzeczeń sądów administracyjnych (NSA i WSA); najnowsze. Sąd Najwyższy tylko do 2016 r.; orzeczenia sądów administracyjnych dochodzą stopniowo, od najnowszych.

Wszystkie (133) z filtrami według źródła, roku i sądu · szukaj w ich treści

Historia zmian

3 brzmień, obecne od 1.01.2004
od 1.01.2004 do dziśobowiązujetekst ujednolicony ISAPpotwierdzonestały link
Art. 138. § 1. Niedziele oraz święta określone odrębnymi przepisami są dniami wolnymi ad pracy. § 2. Za pracę w niedzielę oraz w święto uważa się pracę wykonywaną pomiędzy godziną 6 w tym dniu a godziną 6 następnego dnia, chyba że u danego pracodawcy została ustalona inna godzina.§ 1. Przy pracach, które ze względu na technologię produkcji nie mogą być wstrzymane (praca w ruchu ciągłym), może być stosowany system czasu pracy, w którym jest dopuszczalne przedłużenie czasu pracy do 43 godzin przeciętnie na tydzień w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 tygodni, a jednego dnia w niektórych tygodniach w tym okresie dobowy wymiar czasu pracy może być przedłużony do 12 godzin. Za każdą godz …
Dz.U. 2003 nr 213 poz. 2081 ↗
od 2.06.1996 do 1.01.2004z tekstu nowelizacjiniepotwierdzonestały link
Art. 138. § 1. Niedziele oraz święta określone odrębnymi przepisami są dniami wolnymi odad pracy. § 2. Za pracę w niedzielę luboraz w święto uważa się pracę wykonywaną pomiędzy godziną 6 w tym dniu a godziną 6 następnego dnia, jeżeli w trybie określonym w artchyba że u danego pracodawcy została ustalona inna godzina. 137 § 1 nie ustalono innej godziny.
Dz.U. 1996 nr 24 poz. 110 ↗
od 1.01.1975 do 2.06.1996tekst pierwotny ustawypotwierdzonestały link
tekst ogłoszony ↗

Odsyłają tu (3)

Odsyła do (5)