Orzeczenia i interpretacje

Wyszukiwanie zaawansowane

W wyszukiwarce: Orzeczenia sądów powszechnych, SN i TK (SAOS): 1986-2026; Orzeczenia NSA i WSA (CBOSA): 1981-2026; Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (portal orzeczeń TK): 2019-2026; Orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej (wyszukiwarka orzeczeń UZP): 2026; Interpretacje podatkowe (KIS, EUREKA): 1998-2026.

• Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 30 grudnia 1981 r., I SA 2964/81
  Strażnik Ochrony Przyrody, którego informacja o ścięciu drzewa skutkowała wszczęciem postępowania administracyjnego z urzędu /par. 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 września 1980 r. w sprawie opłat za gospodarcze korzystanie ze środowiska i wprowadzanie w nim zmian - Dz.U. nr 24 poz. 93/ nie jest uprawniony do zaskarżenia decyzji organu administracji państwowej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż nie jest stroną w rozumieniu art. 28 Kpa i nie odpowiada wymogom przewidzianym w art. 197 pkt 1 Kpa.
• Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 30 grudnia 1981 r., II SA 1169/81
  Wniesienie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego po terminie, w sprawie w której organ administracji drugiej instancji nie pouczył strony o prawie do zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego, a strona nie żądała od tego organu pouczenia w trybie art. 111 Kpa, skutkuje odrzucenie takiej skargi przez Sąd, jeżeli strona nie wniosła równocześnie o przywrócenie terminu i nie uzasadniła przyczyny tego uchybienia.
• Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 30 grudnia 1981 r., I SA 3020/81
  Ośrodek Badań i Kontroli Środowiska, którego dyrektor z upoważnienia wojewody orzekał w przedmiocie dopuszczalnej emisji zanieczyszczeń dla hut miedzi jako organ administracji państwowej I stopnia, nie jest uprawniony do złożenia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję organu administracyjnego II stopnia, nie jest bowiem w sprawie stroną w rozumieniu art. 28 Kpa.
• Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 30 grudnia 1981 r., II SA 1126/81
  W razie braku innych dowodów datę doręczenia stronie zawiadomienia właściwego przedsiębiorstwa gospodarki mieszkaniowej, zawierającego ustalenie wysokości rocznego podatku lokalowego, należy uznać za datę wszczęcia z urzędu postępowania w tej sprawie /art. 61 Kpa/. Zgodnie bowiem z art. 16 ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o niektórych podatkach i opłatach terenowych /Dz.U. nr 45 poz. 229/ jednostkom tym zlecono wykonywanie czynności związanych z wymiarem i poborem podatku od lokali łącznie z ustaleniem czynszu.
• Wyrok NSA oz. w Gdańsku z 29 grudnia 1981 r., SA/Gd 174/81
  Dodatek specjalny /na pokrycie kosztów opieki pielęgniarskiej/ w wysokości 500 zł. otrzymywany z tytułu przekroczenia 80-tego roku życia jest zaliczany do renty i stanowi wraz z nią integralną całość będącą podstawą do wydania decyzji o udzieleniu pomocy finansowej na częściowe pokrycie czynszu za pokoje stanowiące nadwyżkę powierzchni mieszkalnej w oparciu o par. 1 zarządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 10 lipca 1980 r. w sprawie zasad i trybu udzielania pomocy finansowej na częściowe pokrycie czynszu za pokoje stanowiące nadwyżkę powierzchni mieszkalnej /M.P. nr 17 poz. 83/.
• Wyrok NSA oz. w Krakowie z 23 grudnia 1981 r., SA/Kr 413/81
  Organ administracji państwowej nie może wydać decyzji wzywającej stronę do rozbiórki obiektu budowlanego i uporządkowania terenu z powołaniem się na art. 47 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./, jeżeli nie dopełnił obowiązku wynikającego z par. 36 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego /Dz.U. nr 8 poz. 48/, to jest - nie sporządził protokołu spełniającego warunki tego przepisu.
• Wyrok NSA oz. w Krakowie z 14 grudnia 1981 r., SA/Kr 445/81
  1. Zgodnie z par. 3 ust. 1 zarządzenia Ministra Komunikacji z dnia 17 grudnia 1973 r. w sprawie kierowania kandydatów na kierowców i kierowców pojazdów samochodowych na badania lekarskie i psychologiczne /M.P. nr 56 poz. 322/ jedynym dokumentem stwierdzającym stan zdrowia jest świadectwo lekarskie właściwego zakładu służby zdrowia. 2. Odstępstwo od powyższej zasady, wyrażone w par. 3 ust. 3 zarządzenia, dotyczy wyłącznie pozytywnej oceny stanu zdrowia /wojskowa kategoria "A"/ i nie może być interpretowane rozszerzająco; wpis w książeczce wojskowej o stanie przydatności do służby wojskowej nie może być również podstawą do sporządzania przez jednostkę organizacyjną służby zdrowia zaświadczenia o stanie zdrowia strony bez przeprowadzenia wymaganych badań. 3. Podstawą do cofnięcia prawa jazdy ze względu na stan zdrowia kierującego /art. 20 ust. 3 pkt 2 lit. "a" ustawy z dnia 27 listopada 1961 r. o bezpieczeństwie i porządku ruchu na drogach publicznych - Dz.U. nr 53 poz. 295 ze zm./ może być wyłącznie świadectwo lekarskie wydane zgodnie z przepisami cytowanego zarządzenia.
• Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 11 grudnia 1981 r., I SA 2435/81
  Przeznaczenie terenu na cele rolnicze, choćby nawet było przewidziane miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego mającym moc powszechnie obowiązującą, nie uzasadnia odmowy udzielenia przez organ administracji pozwolenia na budowę obiektów gospodarczych, w tym również zagrodowych, z powołaniem się na art. 3 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./, ponieważ w myśl art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz rekultywacji gruntów /Dz.U. nr 27 poz. 249 ze zm./ tereny rolniczego budownictwa gospodarczego, w tym również zagrodowego, są gruntami rolnymi służącymi bezpośrednio celom produkcji rolniczej. Nie można odrywać bowiem produkcji rolnej od urządzeń tej produkcji służących, a za takie urządzenia ustawodawca uważa również budownictwo gospodarcze i zagrodowe.
• Wyrok NSA oz. w Krakowie z 10 grudnia 1981 r., SA/Kr 415/81
  Piwnica objęta decyzją o przydziale lokalu mieszkalnego nie jest lokalem użytkowym w rozumieniu art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. nr 14 poz. 84/, lecz przynależy do lokalu mieszkalnego, w związku z czym organ administracji nie może nią dysponować w czasie trwania najmu lokalu mieszkalnego, powołując się na przepisy ustawy dotyczące lokali użytkowych.
• Wyrok NSA oz. w Krakowie z 10 grudnia 1981 r., SA/Kr 429/81
  Przejęcie nieruchomości rolnej na rzecz Państwa w drodze wywłaszczenia po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych /Dz.U. nr 27 poz. 250/ nie uzasadnia odmowy wydania aktu własności ziemi, jeżeli strona spełniała w dniu wejścia w życie tej ustawy warunki określone w art. 1, to znaczy była samoistnym posiadaczem tej nieruchomości przez czas wymagany. Stwierdzeniu decyzją deklaratoryjną skutku prawnego, który nastąpił z mocy prawa w dniu wejścia w życie ustawy, nie stoi na przeszkodzie art. 3, jeżeli nieruchomość ta została wywłaszczona i przejęta na własność Państwa po dniu 3 listopada 1971 r.
• Wyrok NSA oz. w Gdańsku z 9 grudnia 1981 r., SA/Gd 223/81
  1. Skoro zaskarżone decyzje zostały wydane w oparciu o przepisy już nieobowiązującego zarządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 22 stycznia 1974 r. w sprawie cen, warunków i trybu sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych /M.P. nr 7 poz. 54/ i przepisy, które w ogóle nigdy nie obowiązywały z powodu ich nie ogłoszenia - zarządzenie Naczelnika byłego Powiatu w (...), należało dojść do wniosku, że przy wydawaniu decyzji nastąpiło rażące naruszenie prawa materialnego. 2. Każda zmiana stawek stosowanych przy sprzedaży nieruchomości rolnych przez Państwo, ma wpływ na wysokość stawek stosowanych w postępowaniu wywłaszczeniowym.
• Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 8 grudnia 1981 r., II SA 782/81
  Jeżeli decyzja ostateczna organu administracji nie rozstrzygnęła sprawy w całości i przewidywała wydanie odrębnej decyzji dla części nie rozstrzygniętej, to żądanie strony w tym zakresie jest wnioskiem o wydanie zapowiedzianej decyzji uzupełniającej, a nie wnioskiem o wznowienie postępowania. Wydana w tych warunkach decyzja odmawiająca wznowienia postępowania podlega stwierdzeniu nieważności z mocy art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa, jako wydana z rażącym naruszeniem prawa.
• Wyrok NSA oz. w Krakowie z 8 grudnia 1981 r., SA/Kr 45/81
  1. Należności i stałe opłaty roczne przewidziane w art. 10 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz rekultywacji gruntów /Dz.U. nr 27 poz. 249 ze zm./ mają charakter interwencyjno-stymulacyjny, a nie fiskalny. Są to środki ekonomiczne, które mają ograniczać - niezależnie od środków administracyjnych - przejmowanie gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, jak też przeciwdziałać przedwczesnemu wyłączeniu takich gruntów z produkcji rolniczej i leśnej. Takiemu celowi mają służyć przede wszystkim podwyższone o 300 procent stawki opłat rocznych /art. 22 ust. 2/. 2. W świetle celów tej ustawy nie można jednak uznać za uzasadnione podwyższenia o 300 procent stałej opłaty rocznej za nabycie gruntów rolnych na cele nierolnicze z tytułu niezgodnego z przeznaczeniem ich użytkowania, jeżeli z uzasadnionych powodów nie zostały one wprawdzie wykorzystane na cel, na jaki zostały nabyte, ale nie zostały też wyłączone z dotychczasowej produkcji rolniczej, lub też zostały one po przerwie ponownie do tej produkcji włączone. Byłoby bowiem sprzeczne z celem tej ustawy jednakowe traktowanie w takich wypadkach gruntów leżących odłogiem i gruntów zagospodarowanych rolniczo. 3. Artykuł 22 ust. 2 cytowanej ustawy wskazuje jednak, że stała opłata roczna podwyższona o 300 procent może być stosowana w równym stopniu do całości obszaru gruntów nabytych na cele nierolnicze lub nieleśne, jak i do części tego obszaru, jeśli użytkowanie niezgodne z przeznaczeniem stwierdzono tylko na fragmencie nabytych gruntów.
• Wyrok NSA oz. w Krakowie z 8 grudnia 1981 r., SA/Kr 279/81
  1. Zgodnie z par. 1 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 marca 1981 r. w sprawie zasad i trybu przydziału lokali mieszkalnych /Dz.U. nr 9 poz. 37/ przydział lokalu mieszkalnego w drodze zamiany z urzędu /art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe - Dz.U. nr 14 poz. 84/ może nastąpić tylko na rzecz osoby, która pozostawia do dyspozycji organu administracji lokal o powierzchni nie mniejszej lub co najmniej zbliżonej do powierzchni lokalu, który ma uzyskać w wyniku takiej zamiany, wobec tego należy stwierdzić nieważność - ze względu na rażące naruszenie prawa - decyzji o przydziale w drodze zamiany z urzędu lokalu mieszkalnego o powierzchni znacznie przewyższającej powierzchnię lokalu przekazywanego do dyspozycji organu administracji. 2. Z tych samych powodów należy stwierdzić nieważność decyzji administracyjnej o przydziale lokalu mieszkalnego, jeżeli w dniu jej wydania część tego lokalu była przedmiotem najmu na podstawie prawomocnej decyzji administracyjnej na rzecz osób trzecich.
• Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 8 grudnia 1981 r., II SA 792/81
  Zaniechanie przez organ administracji wyjaśnienia w toku postępowania o przekazanie gospodarstwa rolnego następcy w zamian za emeryturę, czy zbyta przez rolnika oddzielna nieruchomość stanowiła lub mogła stanowić z przekazywanym gospodarstwem zorganizowaną całość w rozumieniu par. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 listopada 1964 r. w sprawie przenoszenia własności nieruchomości rolnych, znoszenia współwłasności takich nieruchomości oraz dziedziczenia gospodarstw rolnych /t.j. Dz.U. 1972 nr 31 poz. 215 ze zm./, stanowi naruszenie art. 7, art. 77 par. 1 i art. 80 Kpa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w świetle warunku wyrażonego w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin /Dz.U. nr 32 poz. 140/.
• Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 7 grudnia 1981 r., II SA 754/81
  1. Zamiar zamieszkiwania we własnym lokalu mieszkalnym należy do kategorii "względów życiowych", wymienionych w par. 2 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1974 r. w sprawie ograniczenia pobytu stałego osób zamierzających zamieszkać na terenie m.st. Warszawy /Dz.U. 1975 nr 1 poz. 4 ze zm./, jako przesłanka udzielenia zezwolenia na pobyt stały w m.st. Warszawie. 2. Rozpatrując wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały w m.st. Warszawie w związku z nabyciem w tym mieście na własność lokalu mieszkalnego, organ administracji powinien uwzględnić również treść art. 25 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. nr 14 poz. 84/, zgodnie z którym właściciel m.in. lokalu mieszkalnego ma prawo do zamieszkania w swym lokalu.
• Wyrok NSA oz. w Krakowie z 7 grudnia 1981 r., SA/Kr 381/81
  1. Treść opinii czynnika społecznego przy ustalaniu kandydata na nabywcę gruntów z Państwowego Funduszu Ziemi, wymagana art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych oraz o uporządkowaniu niektórych spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego /Dz.U. nr 17 poz. 71 ze zm./ i par. 13 ust. 1 pkt 3 zarządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 25 lipca 1979 r. w sprawie cen, warunków i trybu sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych /M.P. nr 19 poz. 114/, nie przesądza o wyznaczeniu kandydata i nie zwalnia organu administracji z obowiązku ustalenia, czy ubiegający się spełnia warunki stawiane kandydatom i czy ewentualnym innym ubiegającym się nie przysługuje pierwszeństwo nabycia określone w par. 12 ust. 2 cytowanego zarządzenia. 2. Osoba ubiegająca się o ustalenie jej kandydatem na nabywcę gruntów z Państwowego Funduszu Ziemi nie może powoływać się na prawo pierwszeństwa z tytułu dzierżawienia tych gruntów, jeżeli umowa dzierżawy została zawarta po wszczęciu postępowania o ustalenie kandydata i na okres do rozstrzygnięcia sprawy.
• Wyrok NSA oz. w Krakowie z 7 grudnia 1981 r., SA/Kr 395/81
  1. Pomieszczenie zastępcze powinno odpowiadać również warunkom wymienionym w par. 119 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki /Dz.U. nr 17 poz. 62/. 2. Jeżeli strona zgłasza zarzuty co do stanu technicznego wskazanego jej pomieszczenia zastępczego, rozstrzygnięcie organu administracji w przedmiocie przydziału tego pomieszczenia powinno być poprzedzone opinią służb budowlanych stwierdzającą, czy pomieszczenie to spełnia warunki wskazane w cytowanym rozporządzeniu.
• Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 4 grudnia 1981 r., I SA 2408/81
  1. Uchylenie przez organ administracji decyzji ostatecznej bez zgody strony, która na mocy decyzji nabyła prawo, a zatem wbrew zasadzie art. 155 Kpa, stanowi rażące naruszenie prawa i skutkuje stwierdzenie nieważności takiej decyzji na podstawie art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa. 2. Artykuł 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach /Dz.U. nr 27 poz. 192 ze zm./ upoważnia organ administracji do jednostronnego rozwiązania umowy wieczystego użytkowania i zarządzenia odebrania działki budowlanej w okolicznościach tam wskazanych, nie daje natomiast podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej o ustanowieniu wieczystego użytkownika.
• Wyrok NSA oz. w Katowicach z 3 grudnia 1981 r., SA/Ka 159/81
  Wydanie decyzji przez organ administracji bez przeprowadzenia rozprawy w sytuacji, gdy wymaga tego wyraźnie przepis ustawy /art. 54 ust. 2 prawa lokalowego/ stanowi rażące naruszenie prawa, gdyż wyłącza jeden z podstawowych warunków umożliwiających obiektywne wypowiedzenie się organu administracji w spornej sprawie.