Orzeczenia i interpretacje

Wyszukiwanie zaawansowane

W wyszukiwarce: Orzeczenia sądów powszechnych, SN i TK (SAOS): 1986-2026; Orzeczenia NSA i WSA (CBOSA): 1981-2026; Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (portal orzeczeń TK): 2019-2026; Orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej (wyszukiwarka orzeczeń UZP): 2026; Interpretacje podatkowe (KIS, EUREKA): 1998-2026.

• Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 29 grudnia 1995 r., I SA 664/95
  Uprawnienie do dodatkowej powierzchni mieszkalnej, zrealizowane w decyzji o przydziale lokalu, nie ma wpływu na wielkość normatywną powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 42 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 105 poz. 509/.
• Wyrok NSA oz. w Katowicach z 29 grudnia 1995 r., SA/Ka 2015/94
• Postanowienie NSA oz. w Gdańsku z 29 grudnia 1995 r., SA/Gd 3356/95
  Stosownie do art. 15 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. nr 24 poz. 110 ze zm./ opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Zgodnie z art. 17 tej ustawy Sąd odrzuca bez wezwania do uiszczenie opłaty, wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego środki zaskarżenia podlegające opłacie w wysokości stałej. Przepis par. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej /Dz.U. nr 117 poz. 563/ przewiduje, że od skarg w sprawach nie wymienionych w ust. 1 wpis stały wynosi 10 zł. Dotyczy to również skarg w sprawach o utratę prawa do zwolnienia od podatku obrotowego i dochodowego. Przepisy wyżej cyt. ustawy, zgodnie z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ mają odpowiednie zastosowanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Z tych przyczyn nie opłacona wpisem stałym skarga wniesiona przez radcę prawnego podlegała odrzuceniu.
• Wyrok NSA oz. w Krakowie z 29 grudnia 1995 r., SA/Kr 1362/95
  Związki międzygminne obowiązane są uchwalać budżet; czynność ta podlega nadzorowi regionalnej izby obrachunkowej.
• Wyrok NSA oz. w Krakowie z 29 grudnia 1995 r., SA/Kr 1693/95
  W budżecie związku międzygminnego wszystkie wydatki i dochody powinny być ujęte w kwotach realnych.
• Wyrok TK z 28 grudnia 1995 r., K 28/95
• Wyrok NSA oz. w Gdańsku z 28 grudnia 1995 r., SA/Gd 2146/95
  1. Konstrukcja art. 19 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./ z góry determinuje nie tylko przedmiot rozstrzygnięcia, ale i jego treść. Jeśli zatem wniosek o wykreślenie wpisu dokonanego z naruszeniem prawa oparty jest na podstawie wznowieniowej, jego rozstrzygnięcie musi przybrać formę decyzji bądź orzekającej o wykreśleniu wpisu bądź odmawiającej wykreślenia. 2. Odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego oznacza jedynie zastosowanie tych z nich, które określają podstawy wznowieniowe, ograniczenia czasowe, właściwość organów, czy podstawy do roszczeń odszkodowawczych /art. 145, art. 149, art. 150, art. 151 par. 2i art. 153 Kpa/. W odpowiednim stosowaniu zaś nie będą mieściły się art. 149 i art. 151 par. 1 Kpa, oba bowiem pozostają w kolizji z przepisem szczególnym jakim jest art. 19 ust. 2 i 3 ustawy o działalności gospodarczej.
• Wyrok NSA oz. we Wrocławiu z 28 grudnia 1995 r., SA/Wr 659/95
  Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./. Ustawa ta w rozdziale 4, traktującym o kosztach uzyskania przychodów stanowi w przepisie art. 22 ust. 1, iż kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszystkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 33. Czyli koszty, w pojęciu określonym powyższym przepisem ustawy, to nie są wszystkie koszty ponoszone, lecz tylko koszty bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu.
• Wyrok NSA oz. we Wrocławiu z 28 grudnia 1995 r., SA/Wr 784/95
  1. Brak zleceń na prowadzoną działalność, nie może być wystarczającą podstawą do umorzenia zaległości podatkowej, jako że jest to ryzyko, które każdy podatnik winien wkalkulować w prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą. Nie są to okoliczności wynikłe na skutek nie przewidzianych zdarzeń losowych, mających wpływ na osłabienie zdolności finansowej prowadzonej działalności. 2. Decyzje wydawane na podstawie art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ jako decyzje uznaniowe wydawane być mogą tylko w wypadkach gospodarczo lub społecznie uzasadnionych. Ocena zaś, czy w konkretnym przypadku zachodzą wyjątkowe okoliczności wymienione w cytowanym wyżej przepisie art. 31 ust. 1 ustawy pozostawiona została organowi administracji.
• Orzeczenie TK z 28 grudnia 1995 r., K 28/95
  1. Przepisy art. 1 pkt 8 lit. "b" oraz punkt 9 ustawy z dnia 1 grudnia 1995 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - w zakresie, w jakim odnoszą się do roku podatkowego 1996 - są niezgodne z art. 1 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy przez art.77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą RP oraz o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 84 poz. 426; zm. Dz.U. 1995 nr 38 poz. 184/ przez to, że wprowadzają zmiany w podatku dochodowym od osób fizycznych bez odpowiedniego okresu dostosowawczego, co narusza zasady pewności prawa i zaufania obywateli do państwa wynikające z zasady demokratycznego państwa prawnego. 2. Przepisy art. 1 pkt 8 lit. "a" i "b" oraz pkt 9 ustawy z dnia 1 grudnia 1995 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są zgodne z art. 67 ust. 2 cytowanych wyżej przepisów konstytucyjnych, a także z art. 1 tych przepisów w zakresie nie objętym punktem pierwszym niniejszego orzeczenia.
• Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 28 grudnia 1995 r., I SA 1301/95
  W świetle art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ nie jest dopuszczalna skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie organu administracji państwowej wydane w trybie art. 111 par. 1 Kpa.
• Orzeczenie NSA w Warszawie (przed reformą) z 28 grudnia 1995 r., VI SA 22/95
  1. Z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach /Dz.U. nr 101 poz. 444 ze zm./ niedopuszczalne jest uznanie lasu za ochronny w postępowaniu o zatwierdzenie planu urządzenia lasu. 2. Artykuł 78 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach /Dz.U. nr 101 poz. 444 ze zm./, regulujący podstawy prawne orzekania w sprawach wszczętych, a nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie tej ustawy, nie dotyczy postępowania w sprawie zatwierdzenia planu urządzenia lasu, stanowiącego własność Skarbu Państwa, które wszczęto przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy. 3. Odmówić udzielenia odpowiedzi w sprawie z odwołania Nadleśnictwa D. od decyzji Wójta Gminy W. z dnia 29 maja 1995 r. ustalającej podatek leśny za I półrocze 1995 r.
• Orzeczenie NSA w Warszawie (przed reformą) z 28 grudnia 1995 r., VI SA 21/95
  Budynki i grunty podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą mogą być uznane za obiekty wymienione w art. 5 ust. 1 pkt 2 i pkt 5 lit. "a" ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ także wtedy, gdy w roku podatkowym nie były wykorzystane do prowadzenia wspomnianej działalności.
• Wyrok NSA oz. w Krakowie z 27 grudnia 1995 r., SA/Kr 242/95
  Organ administracji prowadząc administracyjne postępowanie o rozgraniczeniu - jeżeli w postępowaniu tym zostanie zawarta ugoda likwidująca spór graniczny - winien zbadać warunki formalne tej ugody i prawidłowość poprzedzającego ją postępowania. Badanie to powinno obejmować m.in. takie okoliczności jak to czy akt zawarty przed geodetą jest w ogóle ugodą określoną art. 917 Kc; czy ugoda ta dotyczy ustalenia granicy pomiędzy rozgraniczonymi gruntami, czy w jej zawarciu uczestniczyły uprawnione podmioty, itp. W przypadku negatywnego wyniku tego rodzaju badań i wyjaśnień, umorzenie postępowania rozgraniczeniowego nie powinno mieć miejsca.
• Wyrok NSA oz. we Wrocławiu z 21 grudnia 1995 r., SA/Wr 653/95
  1. Na zasadzie art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "g" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ w związku z art. 207 Kc i z uwzględnieniem art. 26 ust. 4 tej ustawy podatnik będący współwłaścicielem budynku mieszkalnego może dokonywać odliczeń od dochodu wydatków na remont i modernizację budynku maksymalnie do wysokości kosztów odpowiadających wielkości jego udziału we współwłasności. 2. Z mocy art. 26 ust. 1 pkt 7 powyższej ustawy podatnicy zostali upoważnieni do odliczania od dochodu "wydatków na odpłatne dokształcanie i doskonalenie zawodowe", bez uzależniania tego prawa od jakichkolwiek warunków.
• Wyrok NSA oz. w Szczecinie z 21 grudnia 1995 r., SA/Sz 1603/95
  Koszty delegacji adwokata stanowią koszt uzyskania przychodów, jeśli są udokumentowane dowodami stwierdzającymi cel i wysokość poniesionego wydatku /art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./.
• Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 21 grudnia 1995 r., II SA 2492/95
  Z wicekuratorem oświaty można rozwiązać stosunek pracy tylko na podstawie właściwego przepisu ustawy, w drodze decyzji, która musi być uzasadniona zgodnie z wymogami zawartymi w art. 107 par. 3 Kpa. Wicekurator oświaty nie jest pracownikiem, którego stosunek pracy opiera się na podstawie powołania w rozumieniu art. 68 i następnych Kodeksu pracy a urzędnikiem mianowanym na to stanowisko.
• Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 21 grudnia 1995 r., V SA 1556/94
  Wprawdzie art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o paszportach /Dz.U. 1991 nr 2 poz. 5/ stanowi, że w razie ubiegania się o wydanie paszportu przez osobę małoletnią jest wymagana zgoda obojga rodziców lub opiekunów, to jednakże wydanie paszportu bez takiej zgody nie jest zagrożone sankcją unieważnienia paszportu.
• Postanowienie NSA oz. w Poznaniu z 21 grudnia 1995 r., SA/Po 2421/95
• Wyrok NSA oz. w Białymstoku z 20 grudnia 1995 r., SA/Bk 1079/95
  Do roszczeń o odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość mają zastosowanie przepisy kodeksu cywilnego dotyczące przedawnienia roszczeń /art. 117 i następne Kc/.