Orzeczenia i interpretacje

Wyszukiwanie zaawansowane

W wyszukiwarce: Orzeczenia sądów powszechnych, SN i TK (SAOS): 1986-2026; Orzeczenia NSA i WSA (CBOSA): 1981-2026; Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (portal orzeczeń TK): 2015-2026; Orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej (wyszukiwarka orzeczeń UZP): 2025-2026; Interpretacje podatkowe (KIS, EUREKA): 1998-2026.

• Postanowienie TK z 30 grudnia 1999 r., SK 16/99
• Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 30 grudnia 1999 r., I SA 1505/99
  Pełnienie funkcji radnego nie pozbawia obywatela możliwości zaskarżenia do sądu, w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./ uchwały organu samorządu własnej gminy, gdy został naruszony jego indywidualny interes prawny lub uprawnienie. Jednak radny podobnie jak inne osoby, obowiązany jest do zachowania trybu zaskarżenia wynikającego z omawianych przepisów.
• Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 30 grudnia 1999 r., I SA 1602/99
  Zasady konkursu zmierzającego do wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki określa ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty /Dz.U. 1996 nr 67 poz. 329 ze zm./. Regulamin konkursu, o którym mowa w art. 36a ust. 5 powołanej ustawy, określać ma tryb postępowania dotyczącego przeprowadzenia konkursu; nie może zaś określać wymagań w stosunku do kandydatów, które wykraczałyby poza wymagania określone w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, gdyż prowadziłoby to do naruszenia praw człowieka i obywatela.
• Wyrok NSA oz. w Szczecinie z 30 grudnia 1999 r., SA/Sz 1949/98
  Przepis art. 37l ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /t.j. Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./ obowiązujący od dnia 5 września 1998 r, a wprowadzony przez art. 1 pkt 17 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych /Dz.U. nr 108 poz. 684/, określa jedynie termin wypłaty, zasiłku przedemerytalnego i nie stanowi samoistnej podstawy do jego przyznania.
• Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 29 grudnia 1999 r., I SA 1441/99
  Rozstrzygnięcie wydane z naruszeniem przepisów o właściwości organu jest dotknięte wadą, o której mowa w art. 156 par. 1 pkt 1 Kpa, co powoduje jego nieważność.
• Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 29 grudnia 1999 r., I SA 2042/98
  Każdemu Stowarzyszeniu zrzeszającemu autorów, artystów wykonawców, producentów lub stacje radiowe i telewizyjne, którego statutowym zadaniem jest zbiorcze zarządzanie i ochrona powierzonych mu praw autorskich i praw pokrewnych, może zostać udzielone stosowne zezwolenie, jeżeli spełnia ustawowe przesłanki. To uprawnienie wynikające z prawa materialnego, a więc interes prawny danego stowarzyszenia nie koliduje, nie nakłada się ani w żaden inny sposób nie odnosi się do uprawnienia, a więc interesu prawnego - innego stowarzyszenia.
• Postanowienie TK z 29 grudnia 1999 r., Ts 137/99
• Wyrok NSA oz. w Krakowie z 29 grudnia 1999 r., I SA/Kr 1071/99
  Usunięcie spod dozoru celnego samochodu podlegającego należnościom celnym przywozowym - zgodnie z art. 211 par. 1 Kodeksu celnego, należy rozumieć jako pozostawienie tego pojazdu bez zabezpieczenia przed użytkowaniem go przez inne, nieuprawnione osoby. Usunięciem pojazdu spod dozoru celnego będzie nie tylko udzielenie upoważnienia do użytkowania go przez nieuprawnione osoby, ale również pozostawienie kluczyków i dokumentów umożliwiających jazdę tym samochodem przez osoby nieuprawnione w rozumieniu przepisów celnych.
• Wyrok NSA oz. w Poznaniu z 29 grudnia 1999 r., I SA/Po 1898/98
  1. Podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Uprawnienie to może być zrealizowane przez podatnika jedynie pod warunkiem ścisłego przestrzegania warunków /wymogów/ wynikających z przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ i przepisów aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie. 2. W toku postępowania o prawidłowość odliczenia podatku należnego z otrzymanej faktury, nie jest istotne ustalenie, czy dana usługa została kiedykolwiek wykonana, ale jedynie czy faktura ta dokumentuje usługę w momencie jej wystawienia wykonaną.
• Wyrok NSA oz. w Poznaniu z 29 grudnia 1999 r., I SA/Po 3057/98
  1. Obowiązywanie traktatu na gruncie prawa międzynarodowego nie wystarcza do stosowania go przez sąd krajowy. Traktat powinien być nie tylko ratyfikowany, ale i ogłoszony w Dzienniku Ustaw /art. 91 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483/. 2. Ze względu na konstytucyjną zasadę demokratycznego państwa prawnego za niedopuszczalne należy uznać nadawanie w prawie wewnętrznym mocy wstecznej umowie międzynarodowej i pozbawienie w ten sposób podmiotów dokonujących obrotu towarowego z zagranicą uprawnień wynikających z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312/.
• Wyrok NSA oz. w Katowicach z 29 grudnia 1999 r., II SA/Ka 536/98
  W myśl art. 7 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 105 poz. 509 ze zm./ małżonkowie zajmujący lokal są z mocy prawa najemcami tego lokalu. Analiza tego przepisu wskazuje, iż tylko w sytuacji wspólnego zamieszkiwania małżonkowie są najemcami lokalu natomiast w sytuacji, gdy jeden z małżonków lokalu nie zajmuje nie jest jego najemcą. Również w sytuacji gdy umowa najmu dotyczyła obojga małżonków /przydział lokalu/, a jeden z małżonków będący mocą tej umowy najemcą opuści lokal przyjmuje się, że nastąpiło dobrowolne wyzbycie się uprawnień najemcy
• Wyrok NSA oz. w Lublinie z 29 grudnia 1999 r., I SA/Lu 880/98
  Obniżenie podatku następuje w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę albo w rozliczeniu za miesiąc następny i może być dokonane również w terminie późniejszym, poprzez autokorektę deklaracji dotyczącą miesięcy wcześniejszych.
• Postanowienie TK z 28 grudnia 1999 r., Ts 132/99
• Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 28 grudnia 1999 r., III SA 8318/98
  Usługi wykonywane przez skarżącego nie mieszczą się w pojęciu usług transportu międzynarodowego. Wykonywał on bowiem usługi spedycyjne związane z transportem międzynarodowym, które - stosownie do par. 59 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1995 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 154 poz. 797 ze zm./ - zalicza się również do usług transportu międzynarodowego. Usługi te podlegają opodatkowaniu według stawki "0" procent, ale tylko wówczas, jak wynika to z par. 66 ust. 1 pkt 11 omawianego rozporządzenia, gdy są związane z usługami transportu międzynarodowego, określonymi w par. 60 ust. 1 i par. 61 rozporządzenia.
• Orzeczenie NSA w Warszawie (przed reformą) z 28 grudnia 1999 r., FPS 11/99
  Odmówić udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytanie prawne.
• Wyrok NSA oz. w Poznaniu z 27 grudnia 1999 r., II SA/Po 2007/98
  Przekształcenie sali klubowej na dyskotekę stanowi bez wątpienia zmianę warunków bezpieczeństwa pożarowego, układ obciążeń oraz zmianę warunków sanitarnych, skoro dyskoteka połączona jest z gastronomią i taka zmiana sposobu użytkowania, części obiektu wymaga pozwolenia właściwego organu.
• Wyrok NSA oz. w Białymstoku z 23 grudnia 1999 r., SA/Bk 300/99
  Przekształcenie zarządu nieruchomości w trwały zarząd tą nieruchomością na mocy art. 199 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. nr 115 poz. 741 ze zm./ nie jest równoznaczne z nabyciem trwałego zarządu z mocy prawa. O nabyciu z mocy prawa mówi art. 17 ust. 3 ustawy i do tego przepisu nawiązuje art. 89 ustawy regulujący sprawę opłat rocznych w takiej sytuacji. Wobec tego organy administracyjne stosując art. 222 ust. 1 ustawy winny, na podstawie art. 83 tej ustawy, zastosować nowe stawki opłat rocznych począwszy od dnia 1 stycznia 1998 r.
• Wyrok NSA oz. w Krakowie z 22 grudnia 1999 r., II SA/Kr 1322/97
  Obecne regulacje prawne w odniesieniu do budowli hydrotechnicznych przewidują odrębne i szczegółowe unormowania, obowiązujące obok regulacji z zakresu prawa budowlanego. Wynika to z przepisu art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, który stanowi, że przepisy tej ustawy nie naruszają prawa wodnego w odniesieniu do budowli hydrotechnicznych. Ustalenie, że obiekty nie stanowią budowli hydrotechnicznych pozwoliłoby na zastosowanie do obiektów tych przepisów ustawy - Prawo budowlane. W przeciwnym zaś wypadku przepisy tej ustawy mogłyby mieć zastosowanie dopiero w braku odrębnych w tym zakresie regulacji w ustawie z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne /Dz.U. nr 38 poz. 230 ze zm./..
• Wyrok NSA oz. w Krakowie z 22 grudnia 1999 r., II SA/Kr 1581/98
  1. Wartość sprzedaży wyrobów alkoholowych przesądzająca o ewentualnej zwyżce należnej opłaty jest wyznaczana łącznie dla całej ich sprzedaży w punkcie sprzedaży, nienależnie od tego, czy wzrost dotyczył wszystkich grup napojów, czy tylko niektórych. 2. Obowiązek zapłacenia podwyższonej opłaty jest wyznaczany przez wartość sprzedaży wyrobów alkoholowych, która nie obejmuje podatku od towarów i usług. 3. Przesłanką zastosowania podwyższonej opłaty nie jest całkowity przychód ze sprzedaży alkoholu, obliczony według "cen obejmujących podatek VAT", lecz "wartość sprzedaży nie uwzględniająca podatku VAT".
• Postanowienie SN z 22 grudnia 1999 r., III ZP 17/99